نه سال جزو اصحاب وى بود تا اينكه برهان الدين محقق درگذشت ازين قرار وى در 629 به قونيه آمده و در 638 درگذشته و در دار الفتح قيصريه وى را به خاك سپردهاند .
شرح
( 287 ) ص 119 س 15 : به من رغبت داده است ، در اصل چنينست اما پندارم كه شايد « به من وديعت داده است » بوده و بدينگونه تحريف كرده باشند .
( 288 ) ص 120 س 9 : صاحب اصفهانى ، افلاكى در مناقب العارفين درين مورد نام اين شخص را صاحب شمس الدين اصفهانى ثبت كرده و در نه جاى آن كتاب ذكر او آمده است .
اين صاحب شمس الدين اصفهانى قطعا همان صاحب شمس الدين محمد اصفهانى است كه شاعر و دبير زبردستى بوده و نخست منشى خاص و سپس وزير عز الدين كيكاوس بوده است رجوع كنيد بمختصر سلجوقنامه تأليف ناصر الدين يحيى بن محمد معروف بابن البيبى چاپ ليدن 1902 ص 83 ، 211 - 212 ، 219 ، 236 - 237 ، 245 - 268 ، 270 - 271
( 289 ) ص 120 س 15 : شيخ شهاب الملة و الدين عمر السهروردى ، شهاب الدين ابو حفص عمر بن محمد بن عبد اللّه بن محمد بن عبد اللّه بكرى معروف بشيخ عمويه بن سعد بن حسين بن قاسم بن نضر بن قاسم بن سعد بن نضر بن عبد الرحمن بن قاسم بن محمد بن ابى بكر صديق از بزرگان مشايخ صوفيهء نيمهء دوم قرن ششم و اوايل قرن هفتم ايران بود ، در اواخر رجب يا اوايل شعبان 539 در سهرورد در خاك زنجان ولادت يافت و در جوانى