شرح
( 40 ) ص 25 س 1 - 2 : شيخ محيى الدين عربى ، محيى الدين ابو بكر محمد بن على حاتمى طائى مالكى اندلسى معروف بابن العربى يا ابن عربى يكى از بزرگان متصوفهء اسلام كه نسبت او را بحاتم طائى رساندهاند . در 7 رمضان 560 در شهر مرسيه در اسپانيا ولادت يافت و سفرهاى بسيار در شرق و غرب قلمرو اسلام كرده است و در ربيع الثانى 638 در دمشق درگذشت . محيى الدين عربى نخست در سال 627 چندى در دمشق مانده و سپس در پايان زندگى هم بدمشق رفته و آنجا رحلت كرده است . پس اين واقعه مربوط به سالهاى 627 يا 638 است كه ابن عربى در دمشق بوده .
( 41 ) ص 25 س 2 : الشيخ سعد الدين حموى ، سعد الدين محمد بن مؤيد بن ابو بكر حسن بن محمد بن حمويه حموى جوينى از بزرگان صوفيهء ايران در قرن ششم بوده و اينكه او را حموى گويند بمناسبت نام جدش بوده كه حمويه نام داشته . اصلا از مردم بحرآباد جوين بود و از معاريف اصحاب شيخ نجم الدين كبرى بشمار مىرفت و از يكى از خاندانهاى بسيار معروف و محترم خراسان بود . جدش امام ابو عبد اللّه محمد بن حمويه جوينى از بزرگان دانشمندان زمان خويش بود و كرامات بسيار داشته و حديث روايت مىكرده است و در 530 درگذشته است و سعد الدين در 542 ولادت يافته و در جوانى در راه دانش سفرها كرده و چندى در جبل قاسيون در دمشق بوده و سپس بخراسان بازگشته و در آن سفر شام با صدر الدين قونيوى عارف مشهور ديدار كرده است و در روز عيد اضحى سال 605 در 63 سالگى درگذشته و در بحرآباد جوين