[ كه سبقگيران مدرسهء درس بيان او بودند ] بفرمود كه : اين پير بىتدبير را ، و اين تير خوردهء تقدير را ، چون سگ مطرود ، به سنگ نفرين
« وَ إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ »
« 98 » از اين بساط انبساط دور كنيد ؛ تا روز كى چند بر وفق مراد خويش ، به آرزوى
« فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ »
« 99 » رسد ، و به استخوان
« فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ »
« 100 » مشغول گردد ؛ و از قرب عتبهء جلال ما ، معزول شود .
گليم بخت كسى را كه بافتند سياه * سفيد كردن آن ، نوعى « 101 » از محالات است
ابليس ، قدم در جادهء معادات با آدم ، محكم كرد . و چون در روزگار زندگانى خويش ، مجالى يافت ، گفت :
« فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
إلا عبادك المخلصين » « 102 » بقاياى ملائكه كه در طعن :
« أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ
« 103 » با ابليس موافقت كرده بودند ، چون رفعت و صفوت آدم ، و رتبت علم آن خليفهء عالم بديدند ، بر آدم آفرين و تعظيم كردند ؛ و بر آدم آفرين ، ثناء
« سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا ، إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ »
« 104 » گفتند : فضاى جنّت دار القضاء خلافت آدم شد . سرير سرورى او در دارالسّلام نهادند . مشاهير روحانيان و جماهير كرّوبيان بفرمان حق - تعالى - استقبال آدم كردند . ذات شريف او بر مناكب نشانده ، از مغاك خاك به ذروهء افلاك بر آوردند . فردوس اعلى مقرّ و مستقرّ او
هامش
( 98 ) - ق ( س 38 - 78 ) و ان .
( 99 ) - ق ( س 15 - 36 ) فانظرنى .
( 100 ) - ق ( س 15 - 37 ) فانك .
( 101 ) - ن : آن امرى از ( ش ) .
( 102 ) - ق ( س 38 - 82 ) فبعزتك - در قرآن چنين است :عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ .( 103 ) - ق ( س 2 - 30 ) أ تجعل .
( 104 ) - ق ( س 2 - 32 ) سبحانك .