من با تو چنانم اى نگار ختنى * كاندر غلطم كه من توام يا تو منى
از من دورىّ و در يكى پيرهنى * پس من كيم اى جان و جهان گر تو منى
نى من منم و نه من توام ، نى تو منى * هم من منم و هم تو توى ، هم تو منى
( سيف الدين باخرزى ، 240 ، 354 )
مى صاف اگر ندارى به من آر دُرد تيره * كه ز دُرد تيره يابد دل و ديده روشنائى
( ص 243 )
ترسا بچهام افگند از زهد به ترسائى * زين پس من و زنّارى در دير به تنهائى « 1 »
( ص 245 )
هامش
( 1 ) - اين بيت مطلع غزلى است از عطار نيشابورى كه در صفحهء 639 چاپ دكتر تقى تفضلى نقل شده است .