[ 5 ] مكتوب شيخ علاء الدوله در جواب مكتوب مولانا تاج الدين كركهرى
1 - چون رقعهء نياز مولاناى معظم كه فرزند دلبند دل مستمند اين بيچاره است توجه الله بتاج الاخلاص فى ارشاد العوام و الخواص به مطالعه پيوست و بر لطايفى كه از مطلع تا مقطع مندرج بود مطلع شد از مطالع سعادت آفتاب ارادتش تابان ديد ، اميد كه در باغچهء دل عزيزش صورت صاحب دولتى كه به نور نور الوضوء شطر الايمان 243 - مشغول باشد و توجه به قبلهء توحيد مطلب او شده ، و آن فرزند صلوات خمسه را به دو اقتدا كرده ، تمام گزارده به صلاتى كه معراج المؤمنين است مشرف شده ، قدم در بستان احسان نهاده ، به سدرة المنتهى خود و اصل شود . من بعد چون روزنهء دلش را به عالم غيب گشوده ، مداومت بر ذكر قوى خوى 244 - مشروط به نفى ما سوى و اثبات محبت مولى ، خاصه در ثلث اخير شب ، تا به وقت اشراق مىبايد كوشيد تا به سبب تصاعد ابخرهء عالم كون و فساد و أدخنهء لقمات و كلمات حظوظى مسدود نگردد ؛ چه اگر به جاروب لا آن گردها را از گرد قبهء دماغ دل دايم نروبند ، متراكم گردد و رين از آن حاصل آيد ، نعوذ بالله من ذلك . اميد به حضرت عزت چنان است كه آيينهء دل او را از غبار اغيار مصون دارد ان شاء الله العزيز و ما ذلك