هست بادى در علم ، در كوس بانگ * باد بانگى كمتر ارزد نيم دانگ
ابلقِ بيهودگى چندين متاز * در غرورِ خواجگى چندين مناز
پوست ، آخر ، در كشيدند از پلنگ * در كشند آخر ز تو هم بىدرنگ
چون محال آمد پديدار آمدن * گم شدن به ، يا نگوسار آمدن .
نيست ممكن سر فرازى كردنت * سر بنه تا كى ز بازى كردنت ؟
يا بنه اين سرورى ديگر مكن * يا ز سر بارى بنه ، در سر مكن
اى سراى و باغِ تو زندانِ تو * واىِ جانت ! « وا » بلاىِ جانِ تو
در گذر زين خاكدانِ پر غرور * چند پيمايى جهان اى نا صبور !
چشمِ همّت بر گشاى و ره ببين * پس قدم در ره نه و درگه ببين
چون رسانيدى بدان درگاه جان * خود نگنجى تو ز عزّت در جهان .
الحكاية و التمثيل
بس سبك مردى گرانجان مىدويد * در بيابانى به درويشى رسيد
گفت « چوندارى تو اى درويش كار ؟ » * گفت « آخر مىبپرسى شرم دار