8 - نسخهء كتابخانه مجلس
نسخهء « مس »
نسخهييست كوچك بقطع 95 * 160 ميليمتر مشتمل بر 326 ورق 652 صفحه ، هر صفحه داراى 12 سطر به خط نستعليق با كاغذ دولتآبادى داراى يك مجلس تصوير كه در صفحهء 28 آمده است .
اين نسخه از حيث كميت غزليّات قابل توجه است و محتوى 654 غزل و سه قصيده است « 1 » و چهل و شش غزل فقط در اين نسخه يافت شد كه در ساير نسخ نبود و در متن ديوان حاضر آمده است و آغاز و پايان اين نسخه مرتب و منظم است و فقط ما بين صفحات 28 و 29 افتادگى دارد ، و چون غزليات بحسب قوافى مرتب است باحتمال قريب بيقين بيش از يك ورق افتادگى ندارد .
در صفحهء آخر كتاب ، كاتب سال 1096 تاريخ كتابت را ذكر كرده است .
نويسندهء اين نسخه متأسفانه بسيار كمدقت و بىاحتياط و بىپروا بوده است و در نتيجه نسخهاى به اين منظّمى مشحون از اغلاط فراوان است و بسيارى از غزليّات را تكرار كرده است از جمله : غزل
دل ز عشقت بىخبر شد چون كنم
يكبار در ص 372 و بار ديگر در ص 433 آمده است .
ما در غمت به شادى جان بازننگريم
يكبار در ص 412 و بار ديگر در ص 435 آمده است
چو خود را پاكدامن مىندانم
هامش
( 1 ) - سه قصيده عبارتند از : « غره مشو گر ز چرخ كار تو گردد بلند » در ص 111 و « هر كه با پستهء خندان تو دندان دارد » در ص 187 و « دلا گذر كن ازين خاكدان مردمخوار » در صفحهء 292 آمده است .