تو بلندى عظيم و من پستم
390
درآمد دوش ترك نيممستم
390
ساقيا توبه شكستم جرعهاى مى ده بدستم
391
دى در صف اوباش زمانى بنشستم
392
مرا قلاش مىخوانند هستم
393
از مى عشق تو چنان مستم
393
عزم عشق دلستانى داشتم
394
دوش چشم خود ز خون درياى گوهر يافتم
395
آنچه من در عشق جانان يافتم
397
ساختم با درد چندانى كه درمان يافتم
398
دوش چون گردون كنار خويش پرخون يافتم
398
دوش درون صومعه دير مغانه يافتم
400
دوش دل را در بلايى يافتم
401
يك غمت را هزار جان گفتم
402
درياب كه رخت برنهادم
403
بر درد تو دل از آن نهادم
404
اى عشق تو پيشواى دردم
404
منم آن گبر ديرينه كه بتخانه بنا كردم
405
تا روى تو قبلهء نظر كردم
406
هر شبى عشقت جگر مىسوزدم
406
دوش بر درگاه عزت كوس سلطانى زدم
407
گم شدم در خود نمىدانم كجا پيدا شدم
407
در سفر عشق چنان گم شدم
408
اى عشق بىنشان ز تو من بىنشان شدم
409
تا ز سر عشق سرگردان شدم
410
تا جمال تو بديدم مست و مدهوش آمدم
411
دوش از وثاق دلبرى سرمست بيرون آمدم
411
رفتم به زير پرده و بيرون نيامدم
412
تو ميدانى كه در كار تو چون مضطر فروماندم
413
تا بر رخ تو نظر فكندم
414
تا عشق ترا بجان ربودم
414
تا عشق تو سوخت همچو عودم
415
سواد خط تو چون نافع نظر ديدم
415
عشق بالاى كفر و دين ديدم
416
دريغا كانچه جستم آن نديدم
417
تا چشم باز كردم نور رخ تو ديدم
419
آن در كه بسته بايد تا چند باز دارم
419
من با تو هزار كار دارم
421
ازين كارى كه من دارم نه جان دارم نه تن دارم
422
تا عشق تو در ميان جان دارم
423
مسلمانان من آن گبرم كه دين را خوار مىدارم
424
جانا مرا چه سوزى چون بالوپر ندارم
424
دل رفت و ز جان خبر ندارم
425
فرياد كز غم تو فريادرس ندارم
426
سر مويى سر عالم ندارم
427
بىتو زمانى سر زمانه ندارم
428
چه سازم كه سوى تو راهى ندارم
428
اگر عشقت بجاى جان ندارم
429
تا نرگست بدشته چون شمع كشتزارم
429
نظرى به كار من كن كه ز دست رفت كارم
430
اگر برشمارم غم بىشمارم
431
بىتو نيست آرامم كز جهان ترا دارم
432
پشتاپشتست با تو كارم
433
چون من ز همه عالم ترسا بچهاى دارم
433
ترسا بچهاى كشيد در كارم
435
ترك قلندر من دوش درآمد از درم
435
گنج دزديده ز جايى پى برم
436
خبرت هست كه خون شد جگرم
437
گر بوى يك شكن ز سر زلف دلبرم
437
گر از ميان آتش دل دم برآورم
439
تير عشقت بر دل و جان مىخورم
440
روزى كه عتاب يار درگيرم
440
زير بار ستمت مىميرم
441
كار چو از دست من برفت چه سازم
442
با اين دل بىخبر چه سازم
443
از بس كه چو شمع از غم تو زار بسوزم
443
بىلبت از آب حيوان مىبسم
444
هرگاه كه مست آن لقا باشم
445
دامن دل از تو در خون مىكشم
446
دل و جانم ببرد جان و دلم
446
اى عشق تو قبلهء قبولم
447
كجايى ساقيا مى ده مدامم
447
خويش را چند ز انديشه به سر گردانم
448
اى جان و جهان رويت پيدا نكنى دانم
449
هرگز دل پرخون را خرم نكنى دانم
450
درد دل را دوا نمىدانم
451