ليكن اصطفائيّت از عصيان أكل تغيّر نگيرد ، زيرا كه اصطفائيّت از قدم صفتست ، حدوث درو تأثير نكند .
( 1183 ) اگر آدم - عليه السّلام - را بگفتندى كه
« وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ » *
« 3 » و
« أَلَّا تَجُوعَ فِيها »
« 4 » در محض صمديّت بسوختى ، چنانچه موسى را گفتند - عليه السّلام - كه
« أَنْظُرْ »
« 5 » . اگر نه طور حايل آمدى ، موسى در صرف تجلّى محترق شدى . شفقت قديم به بقاى خود ايشان را بوسايط از فنا نگه داشت . پيش از دخول آدم مشاهده بود . گفت « نبايد كه درين خانه شوم ، از عشق بيگانه شوم . » جوابش داد كه مايدهء مشاهده
« لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ »
« 9 » ، تو از اتّصاف خلق اللّه عريان نشوى . بدان خرسند شد . پس انبساط نمود .
دانست كه عارفان بامتحان از سر بال قدم برهنه نشود ، و اگر چه از حلّهء حدث عريان شود . مرقّعپوش
« وَ طَفِقا يَخْصِفانِ » *
« 12 » چون خرقهء اتّصاف درپوشيد ، دامن مرقّع از خانهء ابلهان برداشت . صوفىوار در غربت قدم متوارى شد . عاشقانه از وجود تبرّا كرد . آنگه به ديدهء دوست در دوست تماشا كرد . اى هدف سهم
« وَ ما رَمَيْتَ »
! « 15 » خاشاك حدوث و رسوم از ديدهء يكتايى بيرون كن . در عشق تهمت علم و عمل راه مده ، كه در حرف بىقديم رقم علّت حدوث و قدم نيست . اگر عاشقى ، كفر و ايمان يكى دان ، كه در عقل رعناست اين تنگخوئى .
هامش
( 3 )وَ لا تَقْرَبا . . *: سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 33 و ديگر
( 4 )أَلَّا تَجُوعَ . .: سورهء 20 ( طه ) آيهء 116
( 5 )أَنْظُرْ: سورهء 7 ( الأعراف ) آيهء 139
( 9 )لا مَقْطُوعَةٍ . .: سورهء 56 ( الواقعة ) آيهء 32
( 12 )وَ طَفِقا . .: سورهء 7 ( الأعراف ) آيهء 21 و ديگر
( 15 )وَ ما رَمَيْتَ: سورهء 8 ( الأنفال ) آيهء 17