و حاير ( و هاير ) و عاير « 1 » و ناير ( و صاير ) . »
( 1031 ) امّا داير الهام است ؛ و ماير بيان ؛ و ( حاير ) گردش ؛ هاير اوصاف ؛ عاير « 3 » نعوت ؛ نايربيان ؛ صاير شواهد . اين مكوّنات « 4 » و ملوّنات است . حقّ ازين افسانها منزّه است .
355 فصل ( فى القطعة 3 من طاسين التنزيه )
( 1032 ) گفت « اگر گويم كه اوست ، توحيد را نگويند « 8 » . اگر گويم كه صحيح شد توحيد حقّ ، گويند كه ( كى ) درست شد « 9 » ؟ اگر گويم بىزمان ، گويند كه معنى توحيد تشبيه است « 10 » ، و تشبيه لايق نيست بأوصاف حقّ ، و توحيد نسبت بحقّ نكنند ، و بخلق نكنند ، زيرا كه عدّ حدّست . اگر زيادت كنى در توحيد ، حادث بود « 12 » ، و حادث نه صفت حقّ است . ذات واحدست . حقّ و باطل از عين ذات پيدا نشد . » « 13 » گفت « اگر گويم كه توحيد كلامست ، كلام صفت ذاتست ، نه ذاتست » گفت « اگر گويم كه خواست كه واحد شود ، ارادت صفت ذاتست ، و مرادات خلق است . و اگر گويم كه اللّه « 16 » ، توحيد ذات
هامش
( 1 ) و عايرSM: و الغايرA( 3 ) عايرSM: و الغايرA( 4 ) مكوناتSM: مكنوناتA( 8 ) اگر گويم . . . نگويندSM: فان قلت هو قال فالتوحيد لا يقالA( 9 ) گويند . . . درست شد ؟SM: قلنا متى صح ؟A( 10 ) گويند . . . تشبيه استSM: قلنا فالصحة فى معنى التوحيد تشبيهA( 12 ) حادث بودSM: الزيادة حادثةA( 13 ) حق و باطل . . . پيدا نشدSM: لا يبدو منه شىء و لا يشوبه بشىء من معانى الحق و الباطلA( 16 ) و اگر گويم كه اللّه . . .SM: و ان قلت اللّه قالت ؟ ؟ ؟ ذات و الذات هو التوحيدA