339 فصل ( فى القطعة 16 من طاسين النقطة )
( 962 ) حسين در بعضى حروف مجهول سخن گويد كه « صاحب اين معنى را استاد نباشد ، و نه تلميذ ، و نه اختيار ، و نه تمييز ، و نه تنبيه « 5 » ، و نه تمويه « 6 » ، و نه به دو ، و نه ازو ، بل كه درو آنچ درو بود ، و درو نه درو « 7 » . درو بيابان در بيابان ، آيت در آيت . » « 9 »
( 963 ) « دعاوى « 8 » معانى ، و معانى امانى . اميدش دور است ، طريقش صعب است ، اسمش مجيد است ، رسمش فريد است ، معرفتش نكره است ، نكرهاش حقيقت است ، گناهش وثيقت است ، رسمش طريقت است ، وسمش سوختن است ، نحوست صفتش است . »
( 964 ) « ناموس نعت اوست ، شموس ميدان اوست و شان اوست ، نفوس ايوان اوست ، مأنوس حيوان اوست ، مطموس شأن اوست ، مدروس عيان اوست ، عروس بستان اوست ، طموس بنيان اوست . اربابش مهربى « 14 » است ، اركانش مرهبى است . »
( 965 ) « اوراقش مشربى است ، اردانش متربى است ، مقالتش ركن حالتست . اين عاجز ، و ما دون او غضبست ، و او را حسب است . » « 17 »
هامش
( 5 ) و نه تنبيهM: -S( 6 ) و نه تمويه . . . ازوSM: و لا تمويه و لا تنبيه لا به لا منهA( 7 ) بل كه . . . نه دروSM: بل فيه ما فيه هو فيه لا فيهA( 9 ) درو بيابان در بيابان آيت در آيت : و بيابان و درو بيابان در آيتSMفيه تيه فى تيه آية فى آيةA( 8 ) دعاوى . . . امانىSM: الدعاوى معانيه و المعانى امانيهA( 14 ) مهربىSA: مهربانىM( 17 ) و ما دون او ( او : -M) غضبست و او را حسب استSM: عجز هذا فحسب و ما دونه غضبA