تحقيق ربوبيّت ، زيرا كه حقّ را ديد بنعت التباس . چون بينونيّت نيست ، نديد الّا نفس خويش . حقيقت حقّ برو غالب شد ، محض ربوبيّت دعوى كرد . آنجا غير حقّ نبود . از حقّ بحقّ مشغول شد ، بنور توحيد قانع شد ، زيرا توحيدش كفر آمد ، و كفرش توحيد . چون رسومش مضمحل گشت ، محلّ خلاف آمد . از حقّ آيينه شد ، از آيينه خود را نمود ، نه حقّ . از آن كشته شد . اگر بمحلّ تحقيق انائيّت شدى ، چون عيسى از قرام ملكوت بگذشتى ، و صورت آدم در رسوم قهر مقهور نشدى ، زيرا كه به نيّت بشريّت چون سايهء ديوار شد ، به آفتاب حوادث نسخ نگيرد . قال اللّه تعالى
« بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ . »
« 9 »
224 فصل فى غيرة التوحيد
( 683 ) اين نكتهء نادره نگر ، كه در رمز الحان بلابل بلاء عشق ، اى سنم رسيده ! قدم بيان كردى . و اين عروس شادروان ازل نگر ، كه از محجر التباس برمز عشق عيان كردى . چه سودست كه چشم دهر ترا هنوز تمام « 16 » نديده است ؟ مرغ جانت جز در نكرات آشيان ندارد .
از آن در دو عالم آشنا ندارد . چند گوئى سخن از بحر وحدت ، چون صافىكشان ملكوت باز شراب خانهء جبروت رفتند ، مپيماى قلزم اخضر جهانگير انائيّت ، كه چشم خفّاش چشمهء روشن نبيند .
هامش
( 9 )بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ: سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 163
( 16 ) تمامM: -S