195 فصل ( ايضا فى شطح أبى بكر الطمستانى )
( 597 ) طمستانى در شطح گويد : چون جماعتى از دزدان ديد كه خمر مىخوردند و به طنابير مشغول بودند ، برفت ، و آنجا بنشست ، و آن سماع بشنيد . دزدان از وقت خوش او بركت يافتند ، و جمله تايب گشتند .
( 598 ) قال : فعل مجهول آن عاشقان سكينهء جانست . بلبل عشق دلستان در شرع سماع طنبور مختلف است . ايشان در عشق چون كامل شوند ، هر چه هست از حقّ شنوند ، زيرا كه سمع اسناشان از خوشى خطاب
« أَ لَسْتُ »
« 11 » برگشته است . آنچ شنوند ، جز زيارت خطاب طيب وصال نباشد .
196 فصل ( ايضا فى شطح أبى بكر الطمستانى )
( 599 ) طمستانى در شطح گويد كه « ميان من و ميان حقّ جز اين انفاس معدوده نيست . »
( 600 ) قال : يعنى مرا بين نماند جز انفاس ، اهل بين حجاب من نيست . چون ازين همهمهء انسانى بيرون آمدم ، بحيات رحمانى متّصف شدم . در جلال او ابدالآباد بمانم .
« أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ »
« 20 » صفت اين
هامش
( 11 )أَ لَسْتُ: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171
( 20 )أَمْواتٌ . .: سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 149