حكمت است زيرا كى حكمت به عبرت دلالت كند و عبرت به انابت دلالت كند و انابت به محبت دلالت كند ،
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ . »
« 1 - » و عبرت بيشتر در « 1 » داستان و قصهء « 2 » روزگار گذشتگان است و در صحيفهء احوال پيشينگانست و ذكر و قصهء « 2 » احوال يوسف نيكوترين آيت آنست « 3 » ،
« نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِما أَوْحَيْنا إِلَيْكَ هذَا الْقُرْآنَ »
« 2 - » .
هامش
( 1 ) - ندارد
( 2 ) - « و قصه » ندارد
( 3 ) - قصهء آدميانست
( 1 - ) سورهء بقره / 222
( 2 - ) سورهء يوسف / 3