شرح
( 37 ) . آ : سالهاى بسيار
( 38 ) . آ : احوال بر مرد
( 39 ) . مر : قدم برنگيرد ، آ : قديم تقديم خود برنگيرد
( 40 ) . آ : + ترجيح نهد
( 41 ) . آ : در وى
( 42 ) . تو : به افگارتر
( 43 ) . آ : در حاشيه افزوده شده : خلقت على بالى غير مخيّر و لو انّنى خيّرت كنت المهذبا
( 44 ) . مر : بار پس مىشوريد
( 45 ) . تو ، آ : + هذا كلام بحر الكلماء البلغاء فيه نقطة و مذكاتهم فيه ميتة
( 46 ) . مر : ابن بناذلم
( 47 ) . آ : « يا خراباتيى بودمى » ندارد
( 48 ) . تو ، آ :گهم داغ فراق است و گهم باغ وصال * گهم چاه نشيب است و گهم گاه بلند ،مر : گه جاى بلند
( 49 ) . آ : پرسيم و گهى درويشم
( 50 ) . آ : در پى بود ، تو : « اينت عجب . . . در پى » ندارد
( 51 ) . مج : گندم برخاسته
( 52 ) . تو ، آ : اى درويش
( 53 ) . تو : باز ستدند
( 54 ) . مج ، مر ، آ : تشقبن
( 55 ) . آ : يدقنى لم يتركنى
( 56 ) . آ : خاصگان
( 57 ) . آ : مخيّمات جلال ، تو : مخيمان جمال
( 58 ) . آ : و محرمان سفر ارادت و محرمان عالم سعادت و همگنان
( 59 ) . مر : خدور يزدانى
( 60 ) . آ : و سايحان
( 61 ) . مر : دامن همت حالت ، آ : دامن همت . . . بركشند
( 62 ) . مر : در باغ
( 63 ) . تو : نشنيدهاند
( 64 ) . آ : بيم علالاى
( 65 ) . آ : و شراب هستى
( 66 ) . آ : و به نقل انّه كان ظلوما جهولا گرو كرد
( 67 ) . آ : نهال اقبال + باغ افضال
( 68 ) . آ : و عصى خرقه مىكرد
( 69 ) . آ : و جان و اين جهان
( 70 ) . آ : برمىداد
( 71 ) .
مر : آرامند
( 72 ) . آ : ريخته بود و حلق به حلقهء بىمرادى
( 73 ) . مر : مرقّع فقر و خرقهء پردرد
( 74 ) . آ :
« مزامير انس . . . كردند » ندارد
( 75 ) . آ : « اقداح شراب » ندارد
( 76 ) . مر :اى افسر خوبى با زمانه * اى من به تو همواره شادمانه، مج ، آ :اى افسر خوبان اين زمانه( 77 ) . آ : و اى گوهر زاج . . .
( 78 ) . مر : با قلم زهر
( 79 ) . مر : و ركوه ربنا ظلمنا انفسنا
( 80 ) . آ : در پيش وى
( 81 ) . آ : كه جز اين طريقت بيدلان نبود
( 82 ) . مج : آن را كه نبيل عشق تو گل نبود ، آ : به گرد عشق تو نبايد گرديد
( 83 ) . آ : به وادى + چيست
( 84 ) . مج : كه تا شاگرد . . .
( 85 ) .
مج ، آ : لا ابال
( 86 ) . مج : همه گفتارها به باد برداد ، آ : در حاشيه افزوده شده : و قالوا قريب قلت ما انا صانع بقرب شعاع الشّمس لو كان فى حجرى فما لي منه غير ذكر بخاطر يهيج ناراكب ( ؟ ) و الشوق فى صدرى
( 87 ) . تو : « پياپى كردند /b41 / . . . النزولا » ندارد
( 88 ) . مر : رنگى از خم
( 89 ) . تو ، آ : بيت« ان روى ماه پيكر . . . ساز كرده »ندارد
( 90 ) . آ : و خلق را با تو روى در بلا آورديم
( 91 ) . آ : عزت + را
( 92 ) . تو : امروزست جانا . . .
( 93 ) . آ : كتف ملت
( 94 ) . مر : بر وى نهاده
( 95 ) . آ : قدم ما + اين
( 96 ) . مج ، آ : « و لا تأمن . . . الصراط » ندارد
( 97 ) . آ : خون جگر
( 98 ) . مج : مشت سنگ ، آ : به مشتى سنگى
( 99 ) . آ : آتش مىزند
( 100 ) . آ : « خاك بنشاند » ندارد
( 101 ) . آ : نشايد داشتن
( 102 ) . مر : پاره سنگ اين
( 103 ) . آ : بر خطر سيل سبيل
( 104 ) . مج ، آ : جان بر خطر
( 105 ) . مج : مقطع كند
( 106 ) . تو : مقطع كند . . . مبدا كند
( 107 ) . آ : كجا باز بينم
( 108 ) . مر : رشتهء پوستدوزان ، تو : بازار . . . ، آ : رشتهء . . .
( 109 ) . آ : جان سوز را
( 110 ) . آ : و در آخر به سموم
( 111 ) . آ : او را خود بس است غريبى شب رفتن
( 112 ) . مج ، تو ، آ : من خلائقكم صعب
( 113 ) . تو ، مج ، آ : از بهر خداى را كه بر گويى راست
( 114 ) . مج : ز كجاست
( 115 ) . آ : منشور خلافتش
( 116 ) . آ : مىنهادند
( 117 ) . آ : سراى عاج اخراج كند
( 118 ) . آ : بخور
( 119 ) . مج ، تو ، آ : و امروز به جهد و حيله ندهى بارم
( 120 ) . مر ، آ : يارا
( 121 ) . مج : ظلال الاسنة تلوح فى جلال المنّة
( 122 ) . تو : انزّه + واصون
( 123 ) . آ : و محب فايق بود
( 124 ) . آ : نگرايد ، تو : بگزايد
( 125 ) . آ : كه از تيغ جلال تو كرامت يابيم
( 126 ) . تو : بلا فوت