برفتند تا هلاك شدند و گفتند :
« تُرِيدُونَ أَنْ تَصُدُّونا عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا »
.
( 250 ) دريغا ندانم كه از ابن عطا اين كلمه شنيدهاى يا نه كه « إنّ اللّه يعامل العباد فى الأبد على ما عاملهم فى الأزل » ؟ گفت : در ابد با بندگان خود آن كند كه در ازل كرده باشد . اين كلمه از آنجا گفت كه « كلّ مولود يولد على الفطرة فأبواه يهوّدانه او ينصّرانه او يمجّسانه » يعنى هر كه از فطرت ، سعيد آمد در آخرت سعيد باشد ؛ و هر كه در فطرت ، شقىّ آمد در آخرت شقىّ باشد . از خدا بشنو :
« فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ »
. همه بيانها از اين آيت حاصل شده است .
( 251 ) اى عزيز اينجا سرّى غريب بدان . دنيا را محكّ آخرت كردند ، و قالب را محكّ جان كردند .
« صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً »
جوابى شافى و بيانى وافى با خود دارد . گوش دار ، از مصطفى - عليه السّلام - بشنو كه « الدنيا مزرعة الآخرة » دنيا خميست ميان ازل و ابد آمده ، و در اين خم جملهء رنگها پيدا
هامش
( 1 ) تاAHPRSUبدانB- - سورهء 14 ( ابراهيم ) آيهء 10 ك - -
( 2 ) دريغاAHPRSUازينست كه شقاوتشان سعيد نگردند و عاقبت با سروكار خود روندB- - ابن عطاBRعطارAHPSU- - كلمهABHPSU - R- - شنيدهاىAHPRSUشنيدىB- -
( 4 ) باشد اين كلمهASUباشد و اين احوالBHRباشند اين كلمهP- -
( 5 ) يعنىAHPRSUبنده را در ابد آن دهند كه در ازل داده باشند اگر خود پدر وى يهودى و نصرانى وB- -
( 6 ) در فطرتAHPSUاز فطرتBR- - شقىAHPRSUنيز شقىB- -
( 7 ) سورهء 30 ( الروم ) آيهء 30 ك - -
( 7 - 8 ) همه . . . شدهAHPSUاين همه . . . شدهBهمه . . . آمدهR- -
( 9 ) اى . . . بدانAPRSاينجا سر غيبست بدانكBاى . . . بدانكهHاى . . . غريب استU- -
( 10 ) محكABHPRSمحلU- - سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 138 م - -
( 10 - 11 ) جوابى . . . خودPUبيان خودASبيان خوبBبيان خوب با خودHبيانى خوب با خودR- -
( 11 ) گوشدارAPRSU - BH- -
( 12 ) خميست . . . آمدهASخم ازلست و از ميان ازل و ابد آمدهBخميست در ميان . . . آمدهHخميست . . . نهادهPUخم ازليست و ميانه ازل و ابد نهادهاندR- -
( 1 - 12 )A . . . U - M- -