وقت بودن او در دنيا منقضى شود .
( 207 ) دريغا
« اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها »
! اگر مدّت بودن در قالب به آخر رسيده باشد . خود تصرّف جان بيكبارگى منقطع شود ، و ديگر تصرّف نكند ، و از خواب بازنيايد
« فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ »
.
و اگر از اجل و عمر مسمّى پديد كرده چيزى مانده باشد ، ديگرباره پس از خواب بتصرّف درآيد
« وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى »
. و مصطفى - عليه السّلام - بوقت خواب همين معنى در دعا گفتى : « اللهمّ هذه نفسى أنت تتوفاها ، لك مماتها و محياها إن أمسكتها فأنت مالكها فاغفر لها ، و إن أرسلتها فاعصمها بما تعصم به عبادك الصّالحين » .
( 208 ) اگر آن عزيز مىخواهد كه جمال
« يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ »
ترا جلوه كند ، از كون و مكان درگذر ؛ چون از هر دو جهان در گذشتى ، از خود نيز درگذر تا روح را بينى بر عرش مستوى شده كه
« الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى »
. پس از عرش نيز درگذر تا
« رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ »
را بينى در عالم
« ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ »
؛ پس در اين مقام ، تو خود كليد و مقاليد آسمان
هامش
( 2 ) دريغاA . . . U - B- -
( 2 - 6 ) سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 42 ك - -
( 3 ) منقطعA . . . Uاز مرد منقطعB- -
( 4 ) نكندA . . . Uنكند و از خود مرده شود و به حق باقى ماندB- -
( 5 ) اجل . . . چيزىHMRاجل . . . و پديد . . . چيزىAPSاجل و عمر مسمى چيزى ديگرBاجل مسمى و عمر پديد . . . چيزىU- - پسA . . . UكسR- -
( 6 ) آيدA . . . Uآيد و همه را فراگرداندB- -
( 7 - 8 ) لك . . . فانت مالكهاABHPSUلك . . . امسكتهاMبك . . . فانت حاكمهاR- -
( 10 ) آن . . . مىخواهدAMPRSUاى عزيز مىخواهىBH- -
( 10 - 11 ) سورهء 40 ( غافر ) آيهء 15 ك - -
( 12 - 13 ) سورهء 20 ( طه ) آيهء 5 ك - -
( 13 ) سورهء 40 ( غافر ) آيهء 15 ك - -
( 14 ) سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 91 م - - تو خودA . . . UبوجودR- -