دريغا همه جهان و جهانيان كاشكى عاشق بودندى تا همه زنده و با درد بودندى !
عاشق شدن آيين چو من شيداييست * اى هر كه نه عاشقست او خودراييست
در عالم پير هر كجا برناييست * عاشق بادا كه عشق خوش سوداييست
( 141 ) اى عزيز پروانه قوت از عشق آتش خورد . بىآتش قرار ندارد ، و در آتش وجود ندارد تا آنگاه كه آتش عشق او را چنان گرداند كه همه جهان آتش بيند ؛ چون به آتش رسد ، خود را بر ميان زند . خود نداند فرقى كردن ميان آتش و غير آتش ، چرا ؟ زيرا كه عشق ، همه خود آتش است :
اندر تن من جاى نماند اى بت بيش * الّا همه عشق تو گرفت از پس و پيش
گر قصد كنم كه برگشايم رگ خويش * ترسم كه به عشقت اندر آيد سر نيش
چون پروانه خود را بر ميان زند ، سوخته شود ؛ همه نار شود . از خود چه خبر دارد !
هامش
( 1 ) دريغاAMPRU - BH- - همه . . . كاشكىBPUهمه . . . كاشكىAكاشكى همه جهانHMكهR- - با دردA . . . UنادرB- -
( 2 ) چوA . . . U - R- -
( 6 ) عشق آتشBHMPعشقAآتشRU- -
( 6 - 7 ) و در . . . او راBHMو بى . . . او راAUو در . . . آنگاه او راPو در . . . آنگاهR- -
( 6 - 8 ) و در . . . زندA . . . U - R- -
( 8 ) چون . . . فرقىAMچون . . . فرقBو چون . . . رسيد . . . آتش زند خود زيرا كه . . . فرقHچون . . . رسيد . . . زند خود فرقPRU- -
( 9 ) چراPU - ABHMR- - همه خودA . . . Uخود همهH- -
( 11 ) پسA . . . UكمR- -
( 12 ) قصدAراىB . . . U- -
( 13 ) به عشقتBHPRUبعشقAM- -
( 14 ) بر ميانAHMPUبرBبر ميان آتشR- - سوخته . . . شودAMPUسوخته . . . نارBچون همه سوخته شدHR- - خودA . . . U - B- - داردA . . . U - H- -
( 1 - 14 )A . . . U - S- -