أمّا اين ساعت مدتى بود كه به نوشتن عزم نداشتم ، و تقصير مىبود و مىافتاد . و چنان قصد كه در اوقات ماضى مىبود به من اكنون نمىبود ، از بهر آنكه مدتى بود كه دل اين شيفته از زبان مىشنود ، كه زبان قايل بودى و دل مستمع . در آن وقت قصد و عزم نوشتن بسيارى مىافتاد ؛ اكنون مدتيست كه زبانم از دل مىشنود ، دل قايل است و زبان مستمع ؛ و اين بيچاره را اوقات و حالات بوالعجب روى مىنمايد ، مدتها و وقتها مىباشد .
( 24 ) أمّا سيّد را - صلوات اللّه و سلامه عليه - هر لحظه و هر لمحه خود هر دو حالت كه گفته شد بودى .
« وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى »
خبر ده اين معنيست . چون خواستى كه زبانش از دل شنود . گفتى : « أرحنا يا بلال » ما را از خودى خود ساعتى با حقيقت ده ؛ و چون خواستى كه دل مستمع زبان باشد ، گفتى :
« كلّمينى يا حميرا » اى عائشه مرا ساعتى از حقيقت با خود ده ، و مرا با خود آر ؛ تا جهانيان فايده يابند ، تا وى عبارت مىكند كه « بعثت لأتمّم مكارم الأخلاق » .
( 25 ) اين خود رفت ، مقصود آن آمد كه آنچه آن عزيز بزرگوار نكتهء چند
هامش
( 1 ) بودABHMPSشدR- - مىABHMRSU - P- - مىافتادAMPRS - BHU- -
( 2 ) در اوقات ماضىABRSدر ما مضىHMPU- - به من اكنونR - A . . . U- - نمىبودAMPRSUاتفاق نمىافتادBH- - مدتى بود كهHMPRSU - Aآن مدتB- -
( 3 ) مىشنوBHMشنيدىAPSUمىشنيدR- - قصد وBHMPRU - AS- -
( 4 ) مىABHMPRSنمىU- - مدتيستHRSمدتى آمدBPمدتىAMU- - مىشنودMRشنيدىABHPSU- -
( 5 ) اوقات . . . نمايدBUدر مدتها و وقتها مىباشدAHSاوقات و حالات وى نمايد . . . مىباشدMPR- -
( 7 ) سيد راABMPSUسيد كائناتHR- -
( 8 ) شدA . . . UشدهH- - سورهء 53 ( النجم ) آيهء 3 ك - -
( 12 ) تا وى . . . كندHMRتا وى . . . عبارت كندAPSUو اين عبارت مىفرمايدB- -
( 13 ) آن آمدAMSآنستBHPRU- - نكته . . . منAMRبسؤالها از من طلب كردASسؤال مىكندBمرا بسؤالها مىكشدPU- -