نامه سوم از احمد غزالى به عين القضاة
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
و به نستعين
« وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ »
( 10 / 61 ) . چون كار پيدا شود مشهود شود . شاهد شاهدى خود اظهار كند . پس در اظهار خود ترا اخفا كند .
پس در اخفا وجود مجرّد بر بساط فردانيت پيدا شود .
« جِئْتُمُونا فُرادى »
( 6 / 94 ) روى بنمايد . اين وجود كه تو مىبينى و مىدانى ممزوج است و اين علم مدخول است ، زيرا كه اين علم خداوند خانه است به شركت اثاث البيت و خانه و ناهيك بهذا القدر من جاوزنى كه هست تعبيه راست .
اول
« وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها »
، آنگاه
« وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ »
، آنگاه
« مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ »
( 15 / 19 ) . آن رواسى تعبيه در « ها » است كه
« وَ تَرَى الْجِبالَ »
( 27 / 88 ) . و آن
« مَدَدْناها »
را با
« أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ »
( 25 / 45 ) مقابله كند تمام شرح بتابد . و
« تُولِجُ اللَّيْلَ
هامش
( 2 ) - و به نستعينM: -PI- -
( 5 ) فردانيتM: وحدانيتPI- -
( 8 ) - البيتIM: استP- -
( 12 ) بتابدIM: بيابدP- -