[ 23 ] [ فصل فى حلاوت طاعت « 1 » ]
و حلاوت طاعت « 2 » عادتى بود و حقيقى بود . حقيقى آن بود كه چون حلاوت بچشيد ديگر « 3 » حلاوت شهوت و معاصى نيارد چشيد . چه هركه طاعت نزد او آراسته شد و نيكويى طاعت ديد از روى حقيقت ، معاصى « 4 » و شهوات در نظر او درنيايد « 5 » كه حقّ سبحانه و تعالى خبر داده است : « 6 »
« وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ »
[ الحجرات / 7 ] . چون كسى بينى كه به معاصى و شهوات مايل « 7 » باشد ، دليل كند كه وى حلاوت نچشيده باشد [
b
140 ] چه تا بنده دست از معاصى بازندارد و باطنش از رغبت معاصى و شهوات پاك نشود ، حلاوت طاعت ندهند . « 8 » مثالش « 9 » چنان بود « 10 » كه اشترى كه پليدى خوردن عادت كرد ، « 11 » همان ساعت كه پليدى به جاى ماند ، شريعت دستورى ندهد گوشت وى خوردن و اگر چند به اصل حلال است تا آنگاه كه يك چند روز علف پاك بخورد و اثر پليدى خوردن از وى برود « 12 » گوشت او خوردن روا بود . و هركه در معاصى بماند سبب اين بود كه همان وقت كه ترك معصيت گفت « 13 » حلاوت طاعت
هامش
( 1 ) . [ ] ازPافزوده شد .
( 2 ) . « و حلاوت طاعت » ندارد .
( 3 ) . بيش .
( 4 ) . بيش معاصى نيارد چشيد .
( 5 ) . شهوات پيش او نيكو ننمايد و نيارد چشيدن .
( 6 ) . + قوله تعالى .
( 7 ) . مولع .
( 8 ) . ندهندش .
( 9 ) . مثال اين سخن .
( 10 ) . باشد .
( 11 ) . آغاز كند .
( 12 ) . + هركه اثر آن پليدى خوردن از وى برود .
( 13 ) . همان وقت كه معصيت به جاى ماند .