ص 352 ، س 1 : ناظرت ابا حنيفه . . .
با ابو حنيفه مناظره كردم پس راى من و راى او بر آن قرار گرفت كه هركه بگويد قرآن آفريده است ، به خداى بزرگ كافر شده است .
ص 353 ، س 5 : يجوزان . . .
رواست كه دروغ گويد ولى نمىگويد ( خدايش نفرينى سخت فرمايد ) .
ص 357 ، س 10 : لا نذركم به . . .
تا هشدار دهم شما را به قرآن و هرك را قرآن به دو رسد . تا شما را به قرآن هشدار دهم كسانى را كه اين قرآن بديشان رسد .
ص 357 ، س 27 : وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ . . .
تو در كنار طور نبودى آن زمان كه ما ندا در داديم ولى اين رحمتى از پروردگار تو است .
ص 366 ، س 13 : و العلم عند . . .
دانش نزد خداست .
ص 367 ، س 6 : شَهْرُ رَمَضانَ . . .
شهر رمضان آن است كه قرآن در آن فروآمده است .
ص 367 ، س 7 :
إِنَّا جَعَلْناهُ . . .
ما آن را قرآنى عربى ساختيم .
ص 367 ، س 8 : القرآن . . .
قرآن سخن خداست . . .
ص 367 ، س 21 : إِنِّي أَرانِي . . .
من در خواب مىديدم كه باده مىفشارم ( انگور مىفشارم كه باده بسازم ) .
ص 374 ، س 17 : لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا . . .
كسانى را كه نيكويى كردهاند ، نيكويى است و افزايشى .
ص 374 ، س 18 : للذين آمنوا . . .
كسانى را كه باور آوردهاند ، بهشت است و افزايش ديدار پروردگار .
ص 374 ، س 21 : وَ أَرْسَلْناهُ إِلى . . .
[ يونس را ] به سوى صد هزار تن مردم فرستاديم يا افزون بر آن .