ق : حق عز و جلّ از آن به بركند . . . آنجا بازآيند س 17 : ق ، خ : يكى بر در نباشد [ خ : نباشند ] س 23 : خ : تيمار داشتن بود / يو : به معنى رعايت و نگهداشتن س 26 : خ : يعنى كار او را مىسازد و دوستدارى مىنمايد به جاى وى .
س 28 : خ : جز صلاح آن كار طلب نكند
ص 44
س 13 : ق : چنگ به وى زدند س 15 : ق : صحبت نكردند و اندر سر س 19 : خ : به آمدن خود نرسيدند س 20 : ق ، يو : جذب كرد كى تواند كه نيايد به وى و كه تواند . . . س 23 : خ : باز آمدن خلق س 29 : ق : آتش پليدى بسوزد / خ : پليدى را بسوزد
ص 45
س 4 : يو : كى ماند س 7 : خ : بر زفانش جز ياد كرد س 10 : ق : خلقجويان چيزى گردند وى از آن چيز ترسان و گريزان گردد س 11 : خ : ديگر غير حق س 13 : ق ، خ : از آنجا بعد جويد . . . از آنجا شادى بود ورا غم گردد / يو : ورا غم بود ، هرچه خلق را غم بود ورا شادى گردد س 23 : ق : حق عز و جلّ اولاترين صفت از مخلوق س 25 : يو : نسخهء يوسف آغا در اينجا افتادگى دارد س 28 :
ق : كه مر سرهاى خويش . . . مشغول نگرداند س 29 : ق : و ليكن همارا
ص 46
س 2 : خ : خداى تعالى خبر مىكند از يوسف گفت س 4 و 5 : ق : چون پيغامبران را عليهم السلام از نفس خويش چنين خبر كنند مر كه را از نفس ايمنى ماند ؟ ! / خ : مكر نفس س 7 : خ : از « هركه دشمن . . . عذاب خود » ندارد س 12 : ق :
جهاد خردتر خواند و . . . جهاد بزرگتر س 17 : ق : نفس نهاده است س 22 :
ق : به قيامت از تو شكر كند . . . بد دارى گله كند س 25 : ق : شكر كند س 26 : ق ، خ : و از بو يزيد خطاب [ خ : حكايت ] آوردهاند كه وى گفت : س 27 :
ق : از پس آمرزش گويم آن خواهم س 28 : ق : دستورى دهى تا به دوزخ اندر آيم س 29 : ق : اين نفس دشمن را يكى غرقه دهم كه اندر دنيا از بلاى وى
ص 47
س 1 : خ : بسيار چشيدهام س 3 : ق : چون وصف نفس س 9 : ق : هر يكى از خصلتها س 11 و 12 : ق : اندر جفا . . . اندر خدمت س 15 : ق : اختيار نباشد س 17 : ق : و اندر معنى نفس اگر هيچ . . . مگر آنكه س 20 : ق :
چنان چون به دل س 25 : ق : نانگرستن بدانكه دوست
ص 48
س 4 : ق : چون خلق بيرون دهند س 7 : ق : انس گيرند س 9 : ق : از نعمت