ص 35
س 3 : ق : به بزرگى خويش و جبارى از اندر . . . س 5 : ق : آن چيز برايشان زوال آيد س 6 : ق : عزيز است به خود نه به كسى ديگر . . . عز او زوال نيابد س 8 : ق : عزيزان به دو عزيزاند س 10 : ق : كس مرورا س 17 : ق : چون وى ديگرى نباشد س 19 : ق : جز وى كس / يو : و غير وى عزيز نيست س 20 :
ق ، يو : وى را س 22 : ق : « و گر خداى . . . غير وى عزيز نيست » ندارد س 25 :
ق : بمعنى سلطان و . . . س 26 : ق : امر وى به نفاذتر باشد س 27 : ق : فلان جليل است س 28 : ق : از جبر گرفته است / خ : جبر از دو گونه باشد ، قهركننده خداى است س 28 : ق : از جبر گرفته است / خ : جبر از دو گونه باشد ، قهركننده خداى است
ص 36
س 2 : ق : همه چنان باشد س 3 : ق : كه خود خواهد به خواست خلق س 4 :
ق : اسير مشيت ، تبع مراد وى س 7 : ق ، خ : و ديگر معنى جبر شكسته بستن بود ، به زفان / يو : شكسته بر بستن باشد س 8 : ق : جبار گويند و مجبر خوانند س 9 : ق : شكستيهاى بندگان وى س 10 : ق ، ى : گناه عاصيان / خ : معصيت عاصيان س 12 : ق : « شايد » ندارد / خ : از دريافتن گمانها س 13 : ق : به معنى آن باشد ، و ليكن س 16 : ق : درست نباشد ، يكى طرف شك و يك طرف / خ : شك را دو طرف . . . يك طرف ظن س 18 : ق : ظنها او را در س 20 : ق :
كو را بتوان ، هركه وى را / خ : هركه وى را س 22 : ق ، خ : پس با راه نمودن . . .
گمراه نگردد س 23 : ق ، خ : با گم گردانيدن ، پس درست شود س 24 : ق :
كس مرورا گم نكرد وى گمراه گردانيد . مرورا دو صفت است ، صفت فضل و صفت عدل . به صفت فضل با مؤمنان ؛ و به صفت عدل با كافران است . مؤمن مرا بشناخت چه صفت فضل من بود كه ورا شناسا گردانيد ؛ و كافر به من منكر بگشت ، چه صفت عدل من بود او را به جحود و نكرت آورد . پس صفت من يكى را به اقرار آورد و يكى را به انكار آورد و به دو گفتن آورد ، و من همان يكى خداى . [ اساس ندارد اين عبارتها را ] . س 27 : ق : مانندگى ذاتهاى مخلوقان / خ : از مانند بودن به ذات
ص 37
س 2 : ق ، خ : به هستى كس نماند . زيرا كه همه هستيها جسماند يا جوهر ، و هستى خداى عز و جلّ [ خ : تعالى ] جسم و جوهر نيست . و همه ذاتها اندر [ خ : در ، همه جا ] مكاناند و اندر زمان و ذات خداى را عز و جلّ ابتدا و انتها [ خ : در زمان و مكان ] نيست . اين است قول على ابن ابى طالب رضى الله عنه كه او را پرسيدند كه توحيد چيست ؟ گفت آنكه بدانى كه هرچه بر [ خ : در ] سر تو بگذرد كه چنان است ، خداى عز و جلّ جز آن است .