بترسند س 11 : خ : « آنچه ندارند » ندارد س 12 : ق : آرزو بجويند و مراد نفس بجويند س 13 : ق : و مر نفس را خلاف كنند و عمر بگذارند و بر يك مراد قدم ننهند س 16 : ق : خواست مر پيغامبرى را س 18 : ق : مر وحى خويش را و آشتى فگندن را س 19 : ق : آشتى فكنند س 20 : ق : و لكن نه هر ولى پيغامبر باشد س 24 : ق : بر ايشان منت واجب گشت . . . اندر عقل 27 : ق : بايد آوردن / خ : بايد گزاردن س 28 : ق ، خ : مستوجب عقاب 29 : ق : غايت كرامت كرم است / خ : عنايت و كرم
ص 49
س 1 : ق : اندر فرستادن پيغامبران ، ديگر آن است س 2 : ق : مر بندگان را و اندر اين س 8 : خ : اين از شفقت آمد و از رحمت س 9 : خ : به جاى ماندى س 10 : ق : واجب گشتى س 11 : ق : گم نگردى و هلاك نشوى ، كه وى پديد كندى / خ : تا گمراه نگردى و هلاك نشوى ، كه پديد مىكند س 12 : ق : مثل اين س 16 : ق ، خ : هلاك مكن . نسخهء ق در اينجا افتادگى دارد تا ص 55 س 5 / خ :
به بدى كردن س 17 : خ : نيكويى كن تا نجات يا بى ، دوست دارم و من رحمت سزاى نيكوكاران گردانيدهام س 18 : خ : اين سخن آن است . . . بد كنى ترا بد آيد تو هلاك س 21 : خ : دوستى كردن
ص 50
س 3 - 1 : خ : « صديقان برتر . . . مقام انبيا است » ندارد س 4 : خ : عامهء رسل است س 5 : خ : برتر از مقام همه است س 11 : خ : نهايت پيدا نيست س 12 : جز حق كسى نداند س 24 : خ : كتابهايى كه در آنجا س 26 : خ :
از براى بيان شريعت آمد س 28 : خ : از جمله خلق پيغامبران بودند مگر از آدميان نه فرشتگان و نه ديگر مخلوقان
ص 51
س 5 : خ : محبت خاصى نباشد س 6 : خ : نيز حكمت در فرستادن پيغامبران و كتاب آن است تا امر و ، و پديد كردن امر و نهى آراستن است س 15 : خ : قرب نباشند ( ؟ ! ) س 16 : خ : به جاى نماند س 17 : خ : بر وفا وعده كرد س 21 : خ : دور نشدند س 26 : خ : يك تن طاعت نداشتى س 27 : فاما صفت خاص س 29 : خ : جز طاعت خداوند داشتن نيست هركه قدم از طاعت بيرون نهاد خويشتن را از حد بندگى بيرون برد و بندگى جز
ص 52
س 5 : خ : بكثرة الوطى س 11 : خ : اگر خداوند به سفر س 24 : خ : وعد و وعيد را نپايستند