ص 1178 ، س 14 : إِنَّكَ لَعَلى . . .
تو بر خويى بزرگ هستى .
ص 1178 ، س 15 : اتيتك بمكارم . . .
[ جبريل گفت ] : اخلاق نيكو را برايت آوردهام ! گفت : اخلاق نكو چه باشد ؟ گفت : رسيدگى كن به كسى كه از تو بريده است ؛ بده به كسى كه به تو نمىدهد ؛ ببخش به كسى كه به تو ستم كرده است .
ص 1178 ، س 18 :
خُذِ الْعَفْوَ . . .
ببخش و امر به معروف بنما و از جاهلان روى گردان .
ص 1178 ، س 19 : ان تعفوا . . .
اگر ببخشى به تقوى نزديكتر باشد .
ص 1178 ، س 19 :
وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ . . .
اگر شكيبايى كنيد وضع براى شكيبا بهتر باشد .
[ آيهء قرآن - 126 / 16 - درست آن : لهو خير . . . ]
ص 1178 ، س 20 : ادْفَعْ بِالَّتِي . . .
بديها را با خوبى رد كن .
ص 1178 ، س 21 : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ . . .
تا آنكس كه ميان تو و او دشمنى هست ، مانند دوست صميمى شود .
ص 1178 ، س 21 : الَّذِينَ يُنْفِقُونَ . . .
كسانى كه در پنهان و آشكار ، در ثروتمندى و بينوايى به مردم مىرسانند و كينهء خود فروخورند و بر مردم مىبخشند خدا اين خوشخويان را دوست مىدارد .
ص 1181 ، س 6 : انما سمى السفر . . .
سفر را از آن سفر گفتند كه پرده از اخلاق آدمى برمىدارد .
سفر كنيد تا بهبود يابيد و برداشت كنيد .
ص 1181 ، س 20 : ان اطيب ما . . .
نيكوترين خوراك آدمى آن است كه از دسترنج خود خورد .
ص 1182 ، س 18 : اما تخشى يا . . .
اى بلال ! نمىترسى كه فردا [ غلط و نامفهوم است ] جهنم گرم باشد اى بلال ، انفاق كن پيش خدا از بينوايى مترس .