ص 1104 ، س 6 : إِنِّي أُرِيدُ أَنْ . . .
من مىخواهم يكى از دو دخترم را به زنى به تو دهم بر آنكه هشت سال براى من كار كنى .
ص 1104 ، س 9 :
وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ . . .
آهن را برايش نرم كرديم كه زره بساز ؛ و حلقههايش را اندازه كن !
ص 1104 ، س 18 : لى حرفتان . . .
مرا دو پيشه هست : درويشى و جهاد .
ص 1104 ، س 19 : جعل رزقى . . .
روزى من زير سايهء نيزهء من است . . . يا : زير سايهء شمشير من است .
ص 1104 ، س 22 :
وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ . . .
كتاب و ترازو برايشان فرستاديم .
ص 1104 ، س 24 : و انزلنا الحديد .
آهن را نيز فرود آورديم .
ص 1104 ، س 26 : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . .
اى مؤمنان ، هرگاه وام موقت مىگيريد ، آن را بنويسيد .
ص 1104 ، س 29 : و تجارة عن . . .
بازرگانى با رضايت دو طرف .
ص 1105 ، س 7 : لا يَسْتَطِيعُونَ . . .
مسافرت كردن نمىتوانند .
ص 1105 ، س 25 : من طلب الدنيا . . .
كسى كه از راه حلال ، براى كمك به ديگران و گشايش بر عيال و همراهى با همسايه به كسب دنيا پردازد در رستخيز با رويى چون ماه شب چهارده با خدا ملاقات نمايد .
ص 1105 ، س 28 : يَسْئَلُونَكَ ما ذا . . .
مىپرسند كه چه بدهند ، بگو : هرچه در راه پدر و مادر و خويشاوندان نيكويى كنيد نيك است .
ص 1105 ، س 29 : وَ ما تُنْفِقُوا . . .
و آنچه نفقه كنيد از مال خداى به آن دانا است .