ص 989 ، س 9 : و من راى . . .
كسى كه در دو جهان مرادى ( جز خدا ) داشته باشد ، بنده نخواهد بود .
ص 989 ، س 11 : قال بعضهم . . .
برخى گفتهاند : كرامتهاى اوليا ، ناآگاهانه بر دست ايشان جارى شود ، معجزات انبيا آگاهانه و با ادعا همراه است .
ص 989 ، س 24 : من افتخر به غير . . .
هركس بجز خدا افتخار كند فقير شود ، هركس بجز حق تكيه كند ذليل است .
ص 989 ، س 25 : لواء الحمد . . .
درفش حمد در دست من است ، و تفاخر نكنم ؛ زيرا كه تفاخر بجز دوست افتخار به دوست را تضعيف مىكند ، و تكيه بر غير حق موجب ذلت نزد حق است .
ص 990 ، س 4 :
أَلْقِها يا مُوسى . . .
اى موسى ، بينداز آن را ، كه ناگهان مارى جنبان گرديد . ( قرآن 20 : 19 )
ص 990 ، س 5 :
وَ أَدْخِلْ يَدَكَ . . .
دست در آستين كن ! تا نورى بىتاريكى نشانى ديگر بيرون آيد .
( قرآن 27 : 12 )
ص 991 ، س 4 :
يَحْسَبُهُ . . .
تشنه آن را آب مىانگارد و چون بدان رسد چيزى نيابد .
ص 991 ، س 14 : و الانبياء عليهم . . .
بر انبيا ترسى از فتنه نباشد . . . زيرا كه معصوماند .
ص 991 ، س 17 : يا موسى
لا تَخَفْ وَ لا . . .
اى موسى ، مترس و اندوه مدار ، ما تو و خانوادهات را نجات خواهيم داد .
ص 992 ، س 20 : وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ . . .
هركس خدا را داشته باشد ، او راه نجات را برايش بىنياز از انديشه فراهم سازد .