ص 785 ، س 8 : و الحق وراء . . .
حق در وراى نهايات است .
ص 785 ، س 9 : و الحق منزه . . .
حق از زمان و مكان منزه است .
ص 785 ، س 19 : و الخلق خلق :
خلق بههرحال خلق است و حق بههرحال حق است .
ص 786 ، س 7 : به تعرف . . .
با او شناخته مىشود آنچه با او شناخته شده است .
ص 786 ، س 26 : وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ . . .
هيچ چيز نيست مگر اينكه به ستايش او تسبيح مىگويد :
ص 787 ، س 17 : ان الله تعالى . . .
چون خدا عقل را آفريد ، آن را از نور آفريد . پس به آن گفت :
برخيز . و آن برخاست ؛ و گفت : بنشين ؛ و آن بنشست . گفت : بيا و آن بيامد و گفت : برو ؛ و آن رفت . گفت : سخن بگوى ؛ و آن سخن گفت . و گفت : خاموش باش ؛ و آن خاموش گشت . گفت : نگاه كن ؛ و آن نگاه كرد .
پس گفت : سوگند به عزت و جلالم كه هيچ خلقى گرامىتر از تو نيافريدم .
با تو اطاعت مىشوم ؛ با تو شناخته مىشوم ؛ با تو پرستيده مىشوم ؛ با تو پاداش مىدهم ؛ و با تو كيفر مىكنم .
ص 788 ، س 3 :
يَوْمَ يَجْمَعُ . . .
روزى كه خدا پيامبران را گرد آورد و پرسد : مردم به شما چه پاسخ دادند ؟ گويند : ندانيم !
ص 788 ، س 25 : فكحله بنور . . .
او را با سرمهء وحدانيت سرمه كشيد .
ص 789 ، س 6 : فزينه بنور . . .
پس آراست آن را به نور وحدانيت يعنى به شناخت وحدانيت ، تا آنكه آن را به زيور آن شناخت نه به خود آن .
ص 789 ، س 11 :
مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ . . .
مثال دو دسته مانند كور و كر و بينا و شنواست .