ص 712 ، س 21 :
أَ لَسْتُ . . .
آيا خداى شما نيستم ؟
ص 712 ، س 26 :
يَوْمَ يَجْمَعُ . . .
روزى كه خدا ، فرستادگان را گرد آورد و گويد : چه پاسخى دريافت كرديد ؟ گويند : ندانيم .
ص 712 ، س 29 :
أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ . . .
مرا از نامهاى اينان آگاه سازيد اگر راست مىگوييد . گويند : پاكى تو ؛ ما را دانشى نيست .
ص 713 ، س 16 : لا احصى . . .
ستايش ترا شمار نتوانم گفت .
ص 719 ، س 6 : ليس له ابتداء . . .
او را نه آغاز است نه انجام .
ص 719 ، س 9 : لان الشىء . . .
چون هدف يك چيز به پايان رسد ، آن فروافتد .
ص 721 ، س 1 : ان القلوب . . .
دلها ميان دو انگشت خدا است .
ص 721 ، س 4 : يقلبها كيف . . .
مىگرداند آن را چنانكه مىخواهد ؛ يعنى اگر بخواهد به فضلش ، و اگر بخواهد به عدلش . . . اى چرخانندهء دلها !
ص 721 ، س 18 : الف بين . . .
خدا ميان دلهاى ايشان همبستگى و آشنايى پديد آورد و اگر همهء دارايى روى زمين هزينه مىكردى ، ميان ايشان همدلى پديد نمىآوردى ولى خدا ميان ايشان همدلى و آشنايى پديد آورد .
ص 722 ، س 8 : ان الله تعالى . . .
خدا به دنيا گفت : خدمت كن به آنكه به من خدمت كند و به خدمت گير كسى را كه به تو خدمت مىكند .
ص 723 ، س 18 :
وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ . . .
خداى تو مىآفريند آنچه مىخواهد و مىگزيند ، و مردم را اختيارى نيست .