در اين زمينه به رشته تحرير در آمدهاند از آن بهره برده و در نقل ادعيه بدان استناد كردهاند . از ميان آنها مىتوان به دو كتاب مجمع الدعوات مولى عبدالمطلب و منتخب الختوم مولى شكر اللّه اشاره كرد . مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى در مقام اثبات انتساب اين كتاب به مصنّف ، به سخن مولى عبدالمطلب استشهاد مىكند . چه او در كتاب تسهيل الدواء و الدعاء هنگام نقل از كتاب بحر المنافع تصريح مىكند كه اين اثر تأليف خواجگى هندى است . « 1 »
ج . آثار ادبى
1 . شرح فوائد الضيائية : كافيهء ابن حاجب يكى از منابع مهمّ در زمينهء علم نحو است . از اين رو ، از ديرباز شروح متعدّدى بر آن نگاشته شده است كه از جملهء آنها شرح عارف و اديب نامدار جهان اسلام ، نور الدين عبد الرحمن احمد جامى ( 898 ه . ق . ) است . او اين شرح را در تاريخ 11 رمضان سال 897 ه . ق . براى پسرش ضياء الدين يوسف نوشت ؛ « 2 » و به همين خاطر آن را فوائد الضيائية ناميد .
خوشبختانه از اين كتاب ارزشمند ادبى عربى ، نسخههاى متعدّدى وجود دارد و شروح بسيارى بر آن نوشته شده است . يكى از اين شروح ، شرح محمّد بن احمد خواجگى است كه آن را در سال 952 ه . ق . به زبان عربى تأليف كرده است . او در اين شرح از منابع بسيارى بهره برده است ، از جملهء آنها مىتوان به كتابهايى چون شرح رضى الدين استر آبادى و حواشى شهاب اشاره كرد .
مرحوم علّامه ، شيخ آقا بزرگ تهرانى از اين شرح با نام شرح شرح الجامى على الكافية ياد كرده است . « 3 »
2 . الفيّه : رسالهء مختصرى به زبان عربى است در تحقيق اسماء حروف تهجّى ، بخصوص حرف الف كه آيا مدّ ساكن است فقط ( مطابق رأى زمخشرى ) يا تنها همزهء متحرّك است ( بنا به مذهب ابن جنّى و رضى الدين استر آبادى ) و يا اعمّ از هر دو
هامش
( 1 ) . ر . ك : الذريعة إلى تصانيف الشيعة ، ج 3 ، ص 48 .
( 2 ) . همان ، ج 16 ، ص 346 .
( 3 ) . همان ، ج 13 ، ص 333 .