تحقيق در وجوب ايمان به تمامى انبيا
بدان كه ايمان به جملهء پيغمبران « 1 » كه در قرآن صريحا به عنوان نبوّت و رسالت مذكورند و تصديق [ به ] نبوّت و رسالت « 2 » ايشان واجب است ، و ايمان به حقّ سبحانه ، بىايمان به پيغمبران - سلام اللّه عليهم - درست نيست ؛ و حقّ سبحانه در چند محلّ از قرآن حكيم اشاره فرمود به آنكه جدايى انداختن ميان ايمان به حقّ سبحانه و ايمان به پيغمبران كفر است ، حيث قال تعالى :
« إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ »
« 3 » الآية ، و ايمان به تمامى پيغمبران آن است كه مؤمن اعتقاد كند كه پيغمبران بر [ 125 ] گزيدگان حقّاند كه خلق را به حقّ دعوت كردند و گفتند : ما فرستادگان خداييم ؛ و به راستى و درستى دعوى خود ، معجزات ظاهرات و خوارق عادات اظهار نمودند ، و راستگوى و بر حقّ بودند ، و انبيا و رسل حقّ سبحانه بودند ، به آن قوم كه گفتند كه ما فرستادگان خداييم به ايشان ؛ و هر چه از حقّ سبحانه نقل فرمودند ، چنان بود در واقع كه ايشان گفتند .
و در ايمان به عموم انبيا و رسل - سلام اللّه عليهم - اين قدر كافى است و دانستن انبيا - سلام اللّه عليهم - كه چند نفر بودند و شناختن ايشان به اسامى و انساب شرط نيست . از براى آنكه حقّ تعالى با پيغمبر ما [ 126 ] - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه :
« رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ »
« 4 » ؛ و اللّه أعلم .
تحقيق در افضليت انبيا بر ملائكه
بدان كه اماميه و جمهور اشاعره برآنند كه انبيا - صلوات اللّه و سلامه عليهم -
هامش
( 1 ) . س : پيغامبران .
( 2 ) . س : - مذكورند و تصديق [ به ] نبوّت و رسالت .
( 3 ) . نساء / 150 .
( 4 ) . نساء / 164 .