جسمانى واجب خواهد بود . البته اين برهان عقلى محض نمىباشد ، زيرا مقدّمهء اوّل آن مأخوذ از شرع است .
ص 641 س 13 : تعلّق به ابدان عنصريه بنابر بطلان تناسخ محال است .
پاسخ اين اشكال قبلا بيان گرديد ، و روشن شد كه تعلّق دوبارهء نفس به بدن در سراى آخرت از قبيل تناسخ محال نيست ، گذشته بر اين شبهه لزوم تناسخ در مورد اجسام سماوى يا بدنهاى مثالى نيز متصوّر است ، و پاسخ در هر دو مورد همان است كه بيان شد .
ص 649 س 3 : بلكه اين قول ضرار بن عمرو است .
وى معاصر با و اصل بن عطا ( م / 121 ) و پيشواى مكتب معتزله بود و بشر بن معتمر ، كتابى بر ردّ او نوشت ، و در مسأله خلق افعال بر اين عقيده بود كه افعال انسان مخلوق خداوند است ، و انسان كاسب آنها مىباشد ، و به وجوب عقلى ( حسن و قبح عقلى ) نيز معتقد نبود ، و در باب امامت بر اين عقيده بود كه امامت در غير قريش نيز جايز است . و نيز صفات ذاتى خداوند را به گونه سلبى تفسير كرده مىگفت : « مقصود از عالم و قادر بودن خداوند نفى جهل و عجز است ، و نيز براى خداوند ماهيتى غير قابل شناخت قائل بود پيروان او را « ضراريه » مىنامند » .
( ملل و نحل شهرستانى ، ج 1 ، ص 90 ، ميزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 328 )
ص 671 س 6 : و شيخ ابو على مسكويه
احمد بن محمد بن يعقوب مسكويه ( م / 421 ه ) در رى متولد شد و در اصفهان از دنيا رفت ، كلمه مسكويه مركب از دو كلمه « مسك » و « ويه » به معناى « بوى مشك » يا « مشكبو » مىباشد و دلالت بر كرامت و حسن اخلاق او دارد . وى
گوهر مراد ( فارسى ) — صفحة 742
مساهمون: عبد الرزاق اللاهيجي
ص٧٤٢