مجموعهاى كه « مسند ابن حنبل » خوانده مىشود فراهم آورد . مسند وى داراى شش جزء و مشتمل بر چهل هزار حديث است ، گروهى از بزرگان اسلام مانند محمد بن جرير طبرى ، و محمد بن اسحاق النديم او را از ائمه حديث شمردهاند ، نه از مجتهدان اسلام . وى از بزرگترين شاگردان شافعى بود ، سپس از مذهب وى روى برتافت و مذهب مستقلى را اظهار كرد و آن بر پنج اصل : نص كتاب اللّه ، سنّت ، فتاوى صحابه پيامبر ، و قول بعضى از صحابه هرگاه موافق كتاب و سنّت باشد ، و تمام احاديث مرسل و ضعيف بنا نهاد . ( تاريخ شيعه و فرقههاى اسلام ، ص 104 )
ص 511 س 1 : در كتاب فردوس ابن شيرويه ديلمى و كتاب مناقب ابن مغازلى شافعى .
كتاب فردوس الأخبار بمأثور الخطاب ؛ تأليف ابو شجاع شيرويه بن شهدار بن شيرويه بن فنا خسرو ديلمى همدانى ، از فرزندان ضحاك بن فيروز صحابى ، به سال 445 هجرى به دنيا آمد و به سال 509 از دنيا رفت . ( كشف الظنون ، ج 2 ص 1254 ، تذكرة الحفاظ ، ج 4 ، ص 1259 )
ابو الحسن على بن محمد بن الطيب ، الخطيب الواسطى ، الفقيه الشافعى ( م / 483 ) مؤلف كتاب المناقب . ( الكنى و الألقاب ج 1 ، ص 416 )
ص 513 س 1 : ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه
علامه ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه اصفهانى صاحب تفسير و تاريخ و غير آن ، به سال 323 هجرى متولد شد ، و به سال 410 هجرى از دنيا رفت . ( تذكرة الحفاظ ، ج 3 ، ص 1050 ، شماره ترجمه ( 965 )
ص 517 س 12 : در كتاب استيعاب ابى عمر النمرى
ابو عمر يوسف بن عبد اللّه بن محمد بن عبد البر النمرى القرطبى المالكى
گوهر مراد ( فارسى ) — صفحة 731
مساهمون: عبد الرزاق اللاهيجي
ص٧٣١