بتصديق ذلك . و چون نوبت وكالت به على بن محمّد السمرى رسيده خبر داد كه حضرت صاحب وى را خبر داده به موت وى و تعيين روز وفات ، و فرمود كه كسى را وكيل نكند كه وقت غيبت كبرى رسيده و در اين غيبت امتحان خواهد كرد خداى تعالى مؤمنان را ، پس وفات كرد على بن محمّد السّمرى در همان وقتى كه خبر داده بود ، و در زمان غيبت كبرى نيز ملاقات كردهاند آن حضرت را جماعتى كثير از شيعهء وى ، كه به دلايل و معجزات بر ايشان ثابت شده ، كه آن حضرت است ، و شيخ طوسى - رحمه اللّه - و غير او از علما تصريح كردهاند به عدم امتناع ملاقات آن حضرت در اين زمان نيز مر جماعتى از مؤمنان را كه كتمان امر وى توانند نمود و استبعاد طول عمر آن حضرت ناشى نشود مگر از جهل و غايتش وقوع چنين عمرى در اين ازمنه ، كه معتاد شده قصر اعمار ، از جمله معجزات و خوارق عادات باشد و در آنچه استبعاد سيّما كه حكمت الهى متعلق به آن است و هي أن لا يخلو الأرض عن حجّة اللّه تعالى ؛ و مخالفين كه قائلند به وجود خضر و الياس - على نبيّنا و آله و عليهما السلام - كه عمرشان اضعاف عمر صاحب - عليه السلام - است قدح در صحت وجود آن حضرت بنابر طول عمر نتوانند كرد .
گوهر مراد ( فارسى ) — صفحة 586
مساهمون: عبد الرزاق اللاهيجي
ص٥٨٦