نمىخواهيم از شما نه جزا و نه شكر ، بدرستى كه ما مىترسيم از روزى كه بدان در آن روز از شدت آن روز دو درهم كشيده بسيار شديدند ، چونكه چنين كردند پس حفظ كرد اللّه تعالى شر اين روز را و داد ايشان شگفتگى در رو و سرور در دل و جزا داد ايشان را شگفتگى در رو و سرور در دل و جزا داد ايشان را به سبب صبرى كه كردند بهشت و لباس حرير .
نزول اين آيه در شأن اهل بيت عليهم السّلام اظهر از آن است كه احتياج به تفصيل نقل داشته باشد ، پس اكتفا مىكنيم به آنچه در « كشاف » است .
صاحب « كشاف » « 1 » گفته است : از ابن عباس منقول است كه : حسن و حسين رضوان اللّه عليهما بيمار شدند و عيادت كرد ايشان را رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در ميان ناسى كه با او بودند . پس گفتند : يا أبا الحسن ! اگر نذر مىكردى از براى اين دو فرزند جزاء اين شرط مذكور نيست لفظا يعنى : خوب بود پس نذر كرد على و فاطمه رضى اللّه عنهما و فضه كنيز ايشان كه اگر چاق شوند ايشان از آن مرض كه با ايشان است سه روز روزه بگيرند .
پس شفا يافتند و با ايشان چيزى نبود ، پس قرض كرد على عليه السّلام از شمعون خيبرى يهودى سه صاع از جو ، پس آرد كرد فاطمه عليها السّلام يك صاع را و پنج قرص نان پخت به عدد خودشان ، پس آن نانها را پيش گذاشتند تا افطار كنند .
پس ايستاد بر ايشان مسكين پس گفت : السلام عليكم اهل بيت محمد ! مسكينى از مساكين مسلمانانم اطعام كنيد ما را اطعام كند شما را خدا از مائدههاى بهشت پس او را بر نفس خود اختيار كرده نانها را به او داده
هامش
( 1 ) . الكشاف 4 / 197 چاپ قاهره ، نيز بنگريد به : طرائف : 109 - 110 ، ح 161 ، و منقول از :
مناقب خوارزمى : 188 ، كفاية الطالب : 201 ، بحار الانوار 25 / 248 .