از من است و من از اويم « الا انه منى بمنزلة هارون من موسى » « 1 » .
و باز روايت كرده است از « مناقب ابن مغازلى » به اسناد او از حذيفه بن اسد غفارى در حكايت بستن درهاى مسجد غير از در على عليه السّلام تا آنكه گفته : حسد بردهاند از راه در على عليه السّلام را نبستن جمعى بر او ، پس اندوهگين شدند در نفس خودشان ، پس ظاهر شد فضل على بر ايشان و بر غير ايشان از اصحاب نبى صلّى اللّه عليه و آله .
پس اين به پيغمبر رسيد پس برخاست خطيب بوده و گفت : به درستى كه مردان چندى اندوهناك مىشوند در نفسهاى خود در اين باب كه من ساكن كنم على را در مسجد ، و اللّه كه من بيرون نكردهام ايشان را و ساكن نكردهام او را ، به درستى كه خداى عز و جل وحى فرستاد به موسى و برادرش
أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
« 2 » .
يعنى : به درستى كه مأوا و جا قرار بدهيد از براى قوم شما در مصر خانهها و بگردانيد خانههاى شما را قبله و اقامت كنيد نماز را و امر كرد موسى اينكه ساكن شود او را و نكاح نكند در آن و داخل مگر هارون و ذريهء او .
« و إنّ عليّا بمنزلة هارون من موسى و هو أخى دون أهلى » يعنى : به درستى كه على به منزلهء هارون است نسبت به موسى و او برادر من است نزد اهل من و حلال نيست مسجد من از براى احدى كه نكاح كند در آن نساء را مگر على و ذريهء او پس كسى كه بد آيد پس اينجاست و ايماء كرد به دست خود به جانب شام .
تمام شد « 3 » .
هامش
( 1 ) . العمدة : 169 ح 262 ، نيز بنگريد به : مناقب ابن شهر آشوب 2 / 32 فصل فى الاخوة .
( 2 ) . يونس ( 10 ) : 87 .
( 3 ) . العمدة : 177 - 179 ح 275 ، مناقب ابن المغازلى : 253 - 255 .