ظاهر آن است كه : غرض از اشاره به شام كردن در وقتى كه لفظ « فهاهنا » را گفت آن بود كه در آنجا چنين واقع شده است شما از من تطابق وقايع اين است و بنى اسرائيل را شنيديد و مىدانيد .
[ حسد بردن جمعى از اصحاب به امير مؤمنان عليه السّلام ]
اى طالب نجات ! به عين بصيرت ملاحظه كن كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله چون حسد جمعى بر امير المؤمنين عليه السّلام را مطلع شد مهربانى آن حضرت بر حاسد و محسود داعى شد به بيان سبب اختصاص امير المؤمنين عليه السّلام تا ترك حسد كنند كه ضرر به حاسد دارد به حسب آخرت و داعى نشود اين حسد به ايذاء محسود در دنيا ، پس چون بيان نمىكرد امر خلافت را و مبهم مىگذاشت آن را و باعث نمىشد مهربانى او بر اهل بيت خود و امت به سوى اينكه بيان كند امر خلافتى كه در اهمال مفاسد واضحه است كه نسبتى نيست مر آن را به آنچه متعرض دفع آن شده ، و ملاحظه كن به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه حسد مردم به امير المؤمنين عليه السّلام دشوار بود .
پس چه خواهد بود حال كسى كه ارادهء سوزاندن خانه كرد كه او با فاطمه و حسنين عليهما السّلام در آنجا بودند ! ! و كرد به ايشان آنچه خواهى شنيد ان شاء اللّه تعالى .
پس چه استحكام و وثاقت است امامت را كه مختل نمىشود به امورى كه گنجايش دارد كه يكى از آنها كوهها را در هم شكند ، اين وضو نبود سد اسكندر است .