به خدا قسم آيا ميدانيد وقتى نازل شد آيه
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 1 » و آيه
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
« 2 » و آيه
وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً
« 3 » .
خداى متعال امر فرمود پيغمبرش را كه معرفى نمايد ولات امر را و تفسير نمايد بر آنها ولايت را همان قسمى كه تفسير نمود براى آنها نماز و زكات و حج را پس نصب نمود مرا بر مردم در غدير خم و فرمود أيها الناس بدرستى كه خداوند جل جلاله مرا برسالت فرستاد تنگ شد سينهء من گمان كردم مرا تكذيب مينمايند آنگاه فرمود « ا تعلمون انّ اللّه عزّ و جلّ مولاى و انا مولى المؤمنين و انا اولى بهم من انفسهم » آيا ميدانيد كه خداى عز و جل مولاى من و من مولاى مؤمنين هستم و من اولى به تصرف هستم به آنها از نفسهاى آنها عرض كردند بلى يا رسول اللّه پس دست مرا گرفت و فرمود من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللّهم وال من والاه و عاد من عاداه يعنى هر كس را من مولى و اولى به تصرف به او هستم پس على مولى و اولى به تصرف در او مىباشد خدايا دوست بدار كسى كه على را دوست بدارد و دشمن بدار كسى كه على را دشمن بدارد ( اين خبر نيز مؤيد اخباريست كه قبلا در ليالى ماضيه در جلسات خصوصى عرض كردم كلمه مولى بمعنى اولى به تصرف مىباشد ) سلمان برخاست عرض كرد يا رسول اللّه ولايت على چگونه است فرمود ولاية علىّ كولائى من كنت اولى به من نفسه فعلىّ اولى به من نفسه يعنى ولايت على مثل ولايت من است هر كس را من اولى به تصرف هستم به او از نفس او پس على اولى به تصرف است به او از نفس او پس نازل شد آيه ولايت
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً
پس پيغمبر فرمود
هامش
( 1 ) اطاعت كنيد خدا و اطاعت كنيد رسول و فرمان داران ( از طرف خدا و رسول را ) كه صاحبان امرند - آيه 62 سوره 4 ( نساء ) .
( 2 ) جز اين نيست كه اولى به تصرف در امور شما خدا و رسول و آن مؤمنانى هستند كه نماز بپاداشته و در حال ركوع زكات ميدهند ( كه باتفاق مفسرين خاصه و عامه انفاقكننده در حال ركوع على عليه السّلام بوده ) . ( رجوع شود به ص 447 تا ص 450 همين كتاب ) آيه 60 سوره 5 ( مائده ) .
( 3 ) و نگرفتند از غير خدا و نه رسولش و نه مؤمنين دوست پنهانى - آيه 16 سوره 9 ( توبه ) .