جز خداى تعالى ذاتا و استقلالا ندارد پس بايد خداى تعالى اولى الامر را معين نمايد .
همان خدائى كه رسول را از ميان خلق برگزيده و برسالت ميفرستد اولى الامر را هم بايستى ذات اقدس او جل و علا انتخاب نموده و بمردم معرفى نمايد .
علاوه بر اين قبيل دلائل كه از خارج اثبات مرام مينمايد صراحت ظاهر خود آيه حكم مىكند كه اولى الامر كسى بايد باشد كه واجد جميع صفات رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد الّا ما خرج بالدّليل كه آن مقام وحى و رسالت است .
و چون عالم بجميع صفات بشريت جز ذات پروردگار ديگرى نيست پس حق انتخاب مخصوص بذات او جل و علا مىباشد .
فلذا در آيهء شريفه براى فرق بين واجب و ممكن دو اطيعوا آورده كه ميفرمايد اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول خدا را اطاعت كنيد به نحوى كه او را واجب الوجود بالذات بدانيد كه آنچه از هستى صفات دارد از قبيل حيات و علم و حكمت و قدرت و غير آنها از خود او و عين ذات او مىباشد .
و اطاعت كنيد پيغمبر را به نحوى كه او را ممكن الوجود و عبد صالح و واجد جميع صفات حميده و اخلاق پسنديده بدانيد كه تمام آن صفات از جانب واجب الوجود به او افاضه شده است .
ولى وقتى بمعرفى اولى الامر ميرسد كلمه اطيعوا نميآورد فقط با يك واو عاطفه اولى الامر را معرفى مينمايد و در اين واو لطيفهايست كه ميخواهد بمردمان منور الفكر روشن ضمير بفهماند كه اولى الامر آن كس است كه واجد باشد هر چه را رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم واجد بوده است مگر آنچه بدليل فاقد است از قبيل نزول وحى و استقلال در ابلاغ رسالت خلاصه آنچه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم داشته اولى الامر نيز بايد داشته باشد مگر مقام رسالت و نبوت پس اطاعت اولى الامر از سنخ اطاعت رسول اللّه مىباشد ! .
فقط شأن اولى الامر اينست كه مجرى احكام و نگاهبان دين و قوانين شرع سيد المرسلين صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد .
فلذا جامعه شيعه اماميه معتقدند كه مراد از اولى الامر ائمه اثنى عشر از نسل پيغمبر
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 979
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص٩٧٩