عبد اللّه طائعا الويل لمن كذب علينا و ان قوما يقولون فينا ما لا نقوله فى انفسنا نبرأ الى اللّه منهم نبرأ الى اللّه منهم « 1 » .
و در كتاب عقايد صدوق أبو جعفر محمد بن على بن الحسين بن موسى بن بابويه قمّى قدّس سره القدوسى كه از مفاخر فقهاء شيعه اماميه است خبرى از زرارة بن أعين كه از موثقين روات شيعه و حافظ علم اهل البيت و از اصحاب حضرت باقر العلوم و صادق آل محمّد سلام اللّه عليهم اجمعين بوده است نقل نموده است كه گفت خدمت حضرت صادق عليه السّلام امام ششم عرض كردم مردى از اولاد عبد اللّه بن سبا قائل بتفويض است فرمودند تفويض چيست عرض كردم ميگويد ان اللّه عز و جل خلق محمدا و عليا ثم فوّض الامر اليهما فخلقا و رزقا و أحيا و أماتا « 2 » حضرت فرمودند كذب عدو اللّه دروغ گفته دشمن خدا زمانى كه بر گشتى بسوى او بخوان اين آيه را كه از سورهء رعد است
أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ
« 3 » آيه 71 سوره 13 ( رعد )
اين آيه شريفه خود صراحت دارد بر توحيد خداى تعالى ( زراره گفت وقتى نزد او رفتم و اين آيه را كه امام فرموده بود بر او خواندم كانّه سنگ بر دهانش افكندم لال شد ) .
از اين قبيل اخبار در كتب معتبره ما از ائمهء طاهرين سلام اللّه عليهم اجمعين و پيشوايان به حق شيعه در طعن و لعن و سبّ طايفه غلات بسيار وارد شده خوبست همان قسمى كه ما كتابهاى علماى شما را ميخوانيم شما هم كتب معتبرهء علماء شيعه را بخوانيد
هامش
( 1 ) لعنت خدا بر عبد اللّه بن سبا كه ادعا نمود ربوبيت و خدائى را در حق امير المؤمنين ( عليه السّلام ) به خدا قسم كه آن حضرت بنده مطيع خدا بود واى بر كسانى كه دروغ گفتند بر ما طايفه اى ميگويند درباره ما چيزى را كه نميگوئيم ما آن را در حق خودمان آنگاه دو مرتبه فرمود ما بيزارى ميجوئيم بسوى خدا از ايشان .
( 2 ) خداى عز و جل آفريد محمد و على را پس امور عباد را بايشان سپرد پس ايشانند خالق و رازق و كننده و ميراننده .
( 3 ) آيا مشركان براى خداى تعالى شريكانى قرار دادند كه آنها هم مانند خدا چيزى خلق كردند و بر ايشان خلق خدا و آنها مشتبه گرديد و ندانستند كه آفريدهء خدا كدامست و آفريده شركاء كدام بگو ( اى محمد ) ( هرگز چنين نيست ) بلكه تنها خداى متعال آفريننده همه چيزها است و اوست يگانه در الوهيت كه همه عالم مقهور اراده او است .