نموده و مصر را مركزگاه خود قرار دادند كم كم جمعى از عوام را فريب داده اتباعى پيدا نمودند و حزبى تشكيل دادند بنام ( شيعه ) و على رغم خليفه عثمان على را بامامت و خلافت معرّفى نمودند و احاديثى بر له مرام ساختگى خود جعل كردند به اين معنى كه پيغمبر على را خليفه و امام قرار داده . ؟
در اثر قيام اين حزب خونهاى بسيار ريخته شد تا عاقبت منجر بقتل خليفه عثمان مظلوم و نصب على بر مسند خلافت گرديد جماعتى هم كه از عثمان دلتنگيهائى داشتند اطراف على را گرفتند از آن زمان حزب شيعه سر و صورتى به خود گرفت ولى در دورهء خلافت بنى اميّه و كشتار آل على و دوستان آن جناب اين حزب ظاهرا در محاق افتاد .
ولى افرادى مانند سلمان فارسى و ابى ذرّ غفارى و عمّار ياسر جدّا بر له على كرّم اللّه وجهه تبليغات مينمودند ( كه روح على قطعا از آن نوع تبليغات بيزار بود ؟ ! ) تا در زمان خلافت هارون الرّشيد و مخصوصا فرزندش مأمون الرّشيد عبّاسى كه بدست ايرانيان بر برادرش محمّد امين غالب آمد و مسند خلافتش محكم گرديد .
شروع كردند بتقويت نمودن از علىّ بن أبي طالب و على را بناحق بر خلفاء راشدين تفضيل دادن .
ايرانيان هم چون با عربها بد بودند بواسطهء آنكه مملكتشان بدست قدرت أعراب اشغال گرديده و استقلالشان از ميان رفته بود در پى بهانهاى بودند كه طريقهاى پيدا كنند بنام دين تا در مقابل أعراب قيام نمايند لذا اين رويهء ناحق را پسنديده و پيروى نمودند بلكه در اطراف اين حزب ( شيعه ) هياهوئى برپا نمودند تا در دورهء ديالمه تقويت شدند و در سلطنت با اقتدار صفويّه رسميّت پيدا نمودند يعنى حزب ( شيعه ) بنام مذهب رسمى معرفى شدند و ايرانيان مجوس هم إلى الحال از روى سياست مذهب خود را شيعه مينامند .
پس مذهب شيعه مذهبى است سياسى و حادث و ابداع او بدست عبد اللّه بن سباء يهودى بوده و الّا سابقا در اسلام نامى از شيعه نبوده و جدّ بزرگوار شما نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 151
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص١٥١