نيست ، اهل حكمت و معروف به آن بودهاند « 1 » .
چون خواجه نصير الدّين طوسى - رحمه اللّه « 2 » - و علّامه حلّى و امير محمّد باقر داماد و غير ايشان از علما - قدس اللّه ارواحهم - كه تفصيل اسامى سامى « 3 » ايشان مؤدّى به اطناب مىشود « 4 » ؛ چه اين جماعت « 5 » و جماعت ديگر از متقدّمين و متأخّرين و معاصرين « 6 » و متقاربين زمان ما « 7 » ، همه معروف و مشهورند « 8 » به فضل و ايمان و مدارست حكمت و رعايت آن .
و از جمله علماى عظيم الشّأن سيّد على بن طاووس - رحمه اللّه - در كتاب موسوم به فرج المهموم « 9 » كه در تحقيق علم نجوم نوشته گفته كه : ابرخس و بطلميوس و اكثر حكما انبيا بودهاند ، امّا چون نامهاى ايشان به زبان يونانى بوده بر مردم مشتبه گشته و ايشان را نشناختهاند ؛ و شيخ بهاء الملة و الدين « 10 » در كتاب حدايق الصّالحين « 11 » بعد از نقل اين كلام گفته كه : كلام سيّد استبعادى ندارد « 12 » ، چه هركس تأمّل و تعمّق در اين علم شريف كند ، تواند دانست كه اصول مطالب آن « 13 » مستفاد از انبيا - عليهم السّلام - است و حكم جزم به اين معنى كند به حيثيتى كه هيچ شك و ريب در آن نداشته باشد . اين بود مقصود از اين رساله ؛ و الحمد للّه ربّ العالمين .
هامش
( 1 ) . الف : « معروف به آن داند » .
( 2 ) . ب : « رحمه اللّه » ندارد .
( 3 ) . ب : « سامى » ندارد .
( 4 ) . الف : « مىشود » ندارد .
( 5 ) . ب : « چه آن جماعت » .
( 6 ) . ب : « متعاصرين » .
( 7 ) . الف : « ما » ندارد .
( 8 ) . الف : « مشهور شد » .
( 9 ) . فرج المهموم فى معرفة الحلال و الحرام من النجوم تأليف ابن طاوس ( متوفاى 664 ) . ر ك : الذّريعة 16 / 156 .
( 10 ) . الف : « شيخ بهاء الدّين » .
( 11 ) . الف : « حديقة الصّالحين » .
( 12 ) . الف : « نيارد » .
( 13 ) . ب : « اين » .