رحمت اوست قصور خاك نشينان كوى نيستى را « 1 » به محض فضل خود تلافى فرمايد .
اللهم أنت كما أنت ، « 2 » نحن عاجزون من « 3 » درك كمالك ، واقفون دون سرادقات جلالك ، فاجذبنا « 4 » بجواذب العناية « 5 » ، و خلصنا عناكى نثنى بك « 6 » عليك بل تثنى أنت عليك ، بل تكون « 7 » انت أنت به حق عين الاعيان « 8 » انسان عين الانسان محمد و آله و اخوانه من ذوى العيان « 9 » .
در اين وقت كه نقاش كارخانهء تصوير لوحه سبزكار « 10 » بهار ، بر لوح غبرا كشيده بود و قواى بوقلمونآساى ناميه لحظه لحظه ، « 11 » رنگى تازه مىنمود ، « 12 » لطف هوا دم از انفاس عيسى مىزد و درختان « 13 » شكوفهدار ، موسىوار ، يد بيضا مىنمودند « 14 » و بسيط چمن نشان از سجاده خضر « 15 » مىداد ، « 16 » شبى ، به هنگام آنكه خرگاه كحلى فام ظلام « 17 » را به رسم پيش منزل سلطان قمر بر صحراء گيتى زدند و نه طبق گردون ، نثار مقدم او را از جواهر زواهر نجوم پر كردند ، من در كنجى نشسته « 18 » بودم « 19 » ، در ، بر اغيار بسته ، « 20 » ديدهء اعتبار گشوده بودم و در بدايع آيات « 21 » سماوى و ارضى تأمل مىنمودم و چنانچه دأب
هامش
( 1 ) فلا : ندارد .
( 2 ) - ج : نحن له .
( 3 ) - ب : و ج : عن .
( 4 ) - ج : فاخذنا .
( 5 ) - ب : و ج : و ه : + اليك .
( 6 ) - ب : ندارد .
( 7 ) - ج : و ه : يكون .
( 8 ) - فلا : ذوى العيان .
( 9 ) - ب : و ج : و ه : ذوى الاعيان .
( 10 ) - ب : نگار .
( 11 ) - ب : و ج : و ه : لحظة فلحظة .
( 12 ) - ب : + و .
( 13 ) - ب : درخت .
( 14 ) - ب : مىنمود .
( 15 ) - ه : خضرا .
( 16 ) - فلا : مىداشتى .
( 17 ) - فلا : و ه : و ج : و د : ندارد .
( 18 ) - ب : و ه : ندارد .
( 19 ) - ب : + و .
( 20 ) - ب : + و .
( 21 ) - ب : آثار .