بسم اللّه الرحمن الرحيم « 1 »
متن تهليليه و مقدمه آن
آفتاب جمال قدم از آن متعاليست كه خفافيش ظلمت سراى حدوث ، به نظر « 2 » كليل فكر و « 3 » نظر ، مطالعهء سبحات انوار آن توانند « 4 » نمود . لا جرم در وصف آن هر معنى « 5 » كه عقل تصور نمايد و هر صورتى كه در خيال در آيد « 6 » ، از قبيل « رمى « 7 » السهام في جنح الظلام » خواهد بود . « 8 » در آن مقام كه نكته دان « انا افصح » ، نداى « 9 » « لا احصى ثناء « 10 » عليك » در دهد « 11 » ، ابجد خوانان مكتب دانش و بينش را مجال سخن چه ماند .
پس « 12 » اليق آنست كه دست تشبث به اذيال معذرت « 13 » « ما عرفناك حق معرفتك » زده « 14 » ، سر عجز به گريبان قصور دركشند ، تا از آنجا كه كمال
هامش
( 1 ) ج : + و الاعتصام بكرمه العميم .
( 2 ) - فلا : منظر .
( 3 ) - ب : + كليل .
( 4 ) - ب : تواند .
( 5 ) - ج : و ه : معينى .
( 6 ) - ب : اندر آيد .
( 7 ) - ج : و ب : به جاى « از قبيل رمى » . گويى .
( 8 ) - ه : + و خود .
( 9 ) - ب : صداى .
( 10 ) - ج : ندارد .
( 11 ) - ج : دهر .
( 12 ) - فلا : ندارد .
( 13 ) - ب : و ج : و ه : معرفت .
( 14 ) - ب : متشبّث .