( 1 ) خداى تعالى عادلست ظلم نكند و بعدلش راحت و خرّمى « 1 » و فرح « 2 » در آرام دل و رضا نهاده است ، و غم و اندوه در شكّ و ناخشنودى نهاده است يعنى آن بنده كه خشنود باشد به قضاى خدا هميشه خرّم و با راحت باشد ، و آن بنده كه راضى نبود به قضا و قدر خدا هميشه در غم و اندوه باشد .
773 -
إنّ اللَّه كتب الغيرة على النّساء و الجهاد على الرّجال ؛ فمن صبر منهنّ احتسابا كان له مثل أجر شهيد .
( 2 ) خداى تعالى صبر بر زنان پيدا كرده است و بر ايشان نوشته و غزا كردن بر مردان نوشته است هر مؤمنى و مؤمنهء كه صبر كند در گزاردن فرمان خدا و حميّت بجاى آورد روز قيامت او را مثل اجر و مزد شهيدى باشد .
774 -
إنّ اللَّه تعالى عند لسان كلّ قائل .
( 3 ) خداى تعالى عالمست بهر چه گويندهء بگويد يعنى چون چيزى خواهى گفتن حق بگوى كه حق داناست و ترا از آن باز پرسد .
775 -
إنّ اللَّه لا يقبل عمل عبد حتّى يرضى .
( 4 ) خداى تعالى عمل هيچ بندهء قبول نكند و نپذيرد تا آنگاه كه زبان را نگاهدارد چنان كه خدا از وى راضى باشد .
776 -
إنّ اللَّه اذا أنعم على عبد سأله [ عنه ] يوم القيامة .
( 5 ) خداى تعالى چون نعمتى دهد بر بندهء باز پرسد او را روز قيامت .
777 -
إنّ اللَّه اذا أراد بقوم خيرا ابتلاهم بشرّ ؛ فمن رضى فله الرّضى ، و من سخط فله السّخط .
( 6 ) خداى تعالى چون بقومى نيكوئى خواهد ايشان را آزمايش كند ببلائى ؛ هر كس كه صبر كند بر آن و راضى باشد ويرا راضى گرداند روز قيامت ، و هر كه جزع و
هامش
( 1 ) كلمهء « خرّمى » در نسخهء قديم نيست .
( 2 ) در همهء نسخهها « فرح » بحاء است چنان كه در متن ملاحظه مىشود .