قول به جواز به أكثر ، 16 بلكه به مشهور فقها نسبت داده شده است . 17
برخى با اينكه در قنوت ، دعا به غير عربى را جايز دانستهاند ، اما گفتهاند :
وظيفهء قنوت به عنوان عملي مستحب تنها با دعا خواندن به عربى انجام مىشود .
بنابر اين ، كسى كه دعا به غير عربى مىخواند ، به وظيفهء استحبابي خواندن قنوت عمل نكرده است . 18
در قنوت ، غلط خواندن اعراب يا ألفاظ دعا ضررى به نماز نمىزند ، مگر آنكه فاحش وتغيير دهندهء معنا باشد ؛ به گونهاى كه از نظر عرف مصداق دعا به شمار نرود كه برخى در اين صورت آن را جايز ندانسته وموجب بطلان نماز دانستهاند . 19
آداب :
الف . مستحبات : رعايت أمور زير در قنوت مستحب است :
1 ) . طول دادن . 20
2 . بالابردن دو دست تا مقابل صورت وگشودن آنها وقرار دادن كف دست به آسمان وپشت دست به سمت زمين . 21
3 . گفتن تكبير پيش از قنوت . از برخى قدما عدم استحباب تكبير نقل شده است . 22
4 . بلند خواندن بنابر قول مشهور ، جز براي مأموم . از برخى نقل شده كه در نمازهاى جهرى ، مانند مغرب وعشا ، بلند ودر نمازهاى اخفاتى ، همچون ظهر وعصر آهسته خوانده مىشود . براي مأموم ، آهسته خواندن قنوت بنابر قول مشهور أفضل است . 23
5 . نگاه كردن به كف دست . 24
ب . مكروهات : ارتكاب أمور زير در قنوت مكروه است :
1 . بالاتر بردن دستها از سر . 25
2 . كشيدن دستها بر رو وسينه پس از قنوت در نمازهاى واجب . اين عمل ، در نوافل مستحب است . 26
فراموش كردن قنوت : اگر نمازگزار قنوت را فراموش كند ، مىتواند بعد از ركوع آن را به جا آورد واگر متذكر نشود ، به قول جمعى ، پس از سلام نماز به جا مىآورد . 27
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 684
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٦٨٤