منطق مشغول شد ، و بعد از فراغت از خواندن شرح ملا على قوشچى بر تجريد در علم كلام و معالم الاصول در علم اصول فقه به درس والد علامه حاضر شد و نزد والد شرح لمعه و قوانين و از معقول كتاب شوارق الالهام و شرح اشارات خواجهء طوسى و مبدأ و معاد مرحوم ملا صدرا را خواند . پس از آنكه والد مرحوم شد ، به عتبات عاليات مشرف شد به قصد تحصيل منقول ، بعد از چندى مراجعت نمود به دار الخلافهء تهران و از آنجا به اصفهان رفت و خدمت استادان اصفهان خاصّه مرحوم آقا ميرزا حسن فرزند ارشد آخوند ملا على نورى به تحصيل علوم عقليه پرداخت ، پس از آنكه قريب سه سال در خدمت استاد استفاضت نمود به دار السلطنه قزوين رفت و در خدمت مرحوم ملا آقا كه در عقليات بحرى مواج و بىكران بود به تحصيل مشغول شد و بعد از چندى به اصفهان مراجعت نمود و در خدمت آقا ميرزا حسن مجددا به تحصيل علوم عقليه پرداخت و بعد از انقضاء پنج سال به تهران مراجعت كرد . »
اين حكيم پرتلاش چنان كه اشارت رفت بعد از پدر هر جائى كه اميد درك فيض و كسب معلوماتى احساس مىكند ، از عتبات عاليات و اصفهان و قزوين رنج مهاجرت و غربت را به جان مىخرد تا جامع معقول و منقول مىگردد و بعد از آن به تدريس مشغول مىشود و در دورهء زندگى پربار خود به استاد الاساتيد و حكيم الهى معروف مىگردد .
آقاى منوچهر صدوقى سها در تاريخ حكما و عرفاى خود در تقسيمى كه از ادوار فلسفهء اسلامى كرده است آقا على را يكى از حكماى اربعهء دورهء دهم محسوب داشته مىگويد : « دوران 3 دهم روزگار « حكماى اربعه » است و مدرسين مهاجر از اصفهان به تهران كه داستان آن را به تفصيل بازخواهيم گفت ان شاء اللّه .
اكمال : « حكماء اربعه » غالبا اطلاق مىشود به آقا محمد رضاء قمشهاى و آقا على مدرس و آقا ميرزا ابو الحسن جلوه و آقا ميرزا حسين سبزوارى از تلاميذ حاجى قدس اللّه اسرارهم اجمعين كه هر چهار مقيم تهران مىبودهاند و معاصر هم »
بدايع الحكم (فارسى) — صفحة شرح حال 4
مساهمون: آقا على مدرس زنوزى طهرانى (حكيم مؤسس)
صشرح حال ٤