پدر و برادر اين فقيه عامل و حكيم كامل هردو از علماى بزرگ عصر خود بودند و در فنون شرعيه و حكميه و رياضيّه از اساتيد محسوب مىگرديدند .
الغرض امروز ولايت تهران ، بلكه مملكت ايران به وجود مسعود اين بزرگوار همى افتخار مىكند و اظهار اعتبار مىنمايد . كثر اللّه امثاله و مد ظلاله »
مأخذ آخرى كه اطلاعات مفيدى از زندگى و بيمارى و فوت آقا على به دست مىدهد تعليقات شادروان دكتر حسين مجبوبى اردكانى است بر المآثر و الآثار كه اين مطالب خود را با نقل مطلبى از يادداشتهاى قزوينى دربارهء فرزند آقا على ، نوشتهء خود را مفيدتر و جالبتر مىنمايد :
« آقا على 6 زنوزى : در علم و حكمت در دورهء ناصرى كمنظير بود و از دوستان محمد حسن خان اعتماد السلطنه و علماى دستگاه او ، و با اعتماد السلطنه رفت و آمد داشت و اعتماد السلطنه به او ارادت مىورزيد ، و در خاطرات خود بارها از او ياد كرده است و در ماه شعبان 1307 كه مريض شده بود ، اعتماد السلطنه دكتر فوريه را براى عيادت او برد و از كامران ميرزا خواست كه لقمان الملك طبيب را به معالجهء وى گمارد . اما اين اقدامات چندان مؤثر واقع نشد و آقا على در شب 17 ذى القعده 1307 درگذشت .
اعتماد السلطنه در ذكر خبر فوت او مىنويسد « . . . ديگر شرح ملالت خود را نمىتوانم و ديگر محال است اين دوره جفت آن بزرگوار را به پروراند . . . مسلمان و شيعه حقيقى كه در اين زمان بود همان بود . » ( خاطرات اعتماد السلطنه ص 805 )
قبر وى در حضرت عبد العظيم است و تأليف مشهور او بدايع الحكم است در جواب چند سؤال كه بديع الملك ميرزا عماد الدوله در حكمت و فلسفه از او كرده است .
صاحب ترجمه پسرى داشت به نام حسن كه لقب شرف الملك به او داده شد و چون حج گزارد ، حاجى شرف الملك شد و نام خانوادگى خود را فلسفى انتخاب كرد و
بدايع الحكم (فارسى) — صفحة شرح حال 7
مساهمون: آقا على مدرس زنوزى طهرانى (حكيم مؤسس)
صشرح حال ٧