برابر گناه و معصيتش اظهار خوشحالى و سرور كند قطعاً و بدون ترديد مورد خشم و غضب الهى واقع مىشود و لذا دربارهء اهل ايمان احاديثى آمده كه آنها از گناه پرهيز مىكنند و اگر روز ى گرفتار معصيت شدند فورا در اندرونشان پشيمان شده و از عمل زشت خويش ناراحت مىشوند و اين پشيمانى قلبى را معيار شناخت مؤمن معرفى كردهاند تا هر كس بتواند خود را بيآزمايد و از وضعيت ايمانش آگاه گردد چه اگر در هنگام ارتكاب گناه زود پشيمان شود و از انجام آن ناراحت باشد قطعا ايمان به قلبش نفوذ كرده است . جنايت كاران خاندان اميه و زياد و مروان ضمن اينكه از معصيت و گناهانشان پشيمان نبودند و بلكه هر گناه و معصيتى را براى خود موفقيت ميدانستند خصوصا آن گناه و معصيت بسيار بزرگى كه دلهاى تمام مؤمنين را به درد آورده و همه مخلوقات را اعم از آسمانها و زمين و عرش و فرشتگان و . . . حتى حيوانات و جمادات و نباتات و . . . را عزادار ساخته و . . . و تمام پيامبران بويژه خاتم الانبياء و اميرالمؤمنين و فاطمه ( عليها السلام ) و . . . گريان كرده و جاى جاى جهان هستى را غمگين و اندوهگين نموده و خداوند را به خشم و غضب واداشت و پرونده آنها را سياه تر ساخته ، بشهادت رساندن امام حسين ( ع ) است .
شرح نوين زيارت عاشورا همراه با پيام ها و رازها (فارسى) — صفحة 211
مساهمون: حميد فتاحى
ص٢١١